NAGRODA ZAUFANIA ZŁOTY OTIS 2024 W KATEGORII FARMACEUTA I SPOŁECZNIK

Gdy mgr farmacji Jolanta Radecka w latach 80. wróciła z Londynu do szarej polskiej rzeczywistości, marzyła o własnej kolorowej i doskonale wyposażonej aptece. – Spełniło mi się to marzenie i muszę powiedzieć, że był to najpiękniejszy czas w moim życiu – mówi nasza laureatka

Mgr Jolanta Radecka jest absolwentką Akademii Medycznej w Lublinie, którą ukończyła w 1968 r. Pierwszym miejscem jej pracy była apteka w Pruszkowie. Później na dwa lata wyjechała z kraju. – Zawsze interesował mnie świat. W Londynie poznałam farmaceutkę, która otwierała wówczas aptekę. Wszystko wyglądało w niej wspaniale, kolorowo. A u nas? Szaro, smutno, puste półki. Wymarzyłam sobie, że kiedyś też będę mieć taką aptekę – opowiada. Po powrocie z zagranicy pracowała w aptece „Cefarm” Warszawa przy ul. Freta 38, a następnie w latach 1980–1989 w Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich jako redaktor merytoryczny.

Po kilku latach okazało się, że marzenia się spełniają. Mgr Jolanta Radecka koncesję na prowadzenie apteki – jako jedna z pierwszych w Polsce – otrzymała w 1989 r. Otworzyła ją 2 stycznia 1990 r. na Rynku Starego Miasta w Warszawie. – Tam rozpoczęło się moje życie jako aptekarki – mówi. – Mogłam dużo zrobić, apteka rozkwitała. Ludzie przychodzili z podziękowaniami. Pamiętam panią, która poprosiła mnie na rozmowę. Jeśli ktoś prosi na rozmowę w aptece, to człowiek się obawia, czy przypadkiem nie stało się nic złego. Tymczasem ta pani przyszła złożyć mi gratulacje. Wróciła z zagranicy i nie mogła uwierzyć w to, co zobaczyła. Wszyscy bardzo się cieszyli. Stare Miasto to środowisko ludzi mieszkających w tym miejscu od lat. Żyją tym, co dzieje się wokół nich. Cieszyli się razem ze mną i to był dla mnie bodziec do pracy.

Więcej niż milion

Ogromne zainteresowanie apteką mgr Jolanty Radeckiej wynikało również z faktu, że w owym czasie była to jedna z pierwszych polskich aptek prywatnych, więc odwiedzali ją nie tylko kupujący, ale również osoby zainteresowane otwarciem własnej apteki. – Ten czas, kiedy mogłam tworzyć i rozwijać skrzydła, uważam za najpiękniejszy w swoim życiu – twierdzi mgr Radecka.

W 1994 r. otworzyła następną aptekę, tym razem w Piasecznie („Viola”), gdzie wraz z mężem zamieszkała i gdzie mieszka do dziś. – Kiedyś były inne czasy; gdy jakiś pan wchodził do apteki, to zdejmował kapelusz i się kłaniał. W Piasecznie też miałam taką sytuację, że poproszono mnie na rozmowę, więc znowu drżąc, pobiegłam na miejsce. Do apteki przyszło małżeństwo. Pani powiedziała do mnie: „Przepraszam, że panią wołamy, ale mój mąż chciał pani bardzo podziękować, ponieważ maść, którą dała mu pani dwa tygodnie temu, pomogła mu. A on się leczył przez prawie dwa lata i w żaden sposób nie mógł zlikwidować owrzodzeń na nogach”. Usłyszeć coś takiego to więcej niż trafić milion w totolotka – uważa mgr Jolanta Radecka. Po „Violi” przybyła jeszcze apteka „Hetmańska” w Wilanowie.

Mąż mgr Jolanty Radeckiej – dr n. farm. Kazimierz Radecki – po latach pracy na uczelni, a następnie prowadzeniu Wytwórni Artykułów Chemicznych również zajął się aptekarstwem (apteki: „Pod Cedrami”, „Św. Kazimierz”, „Piękna”, „Nefrytowa”). – Razem budowaliśmy aptekarski świat. On był liderem, ja dotrzymywałam mu kroku. Przeżywaliśmy wszystko we dwoje. Poza aptekarstwem rozwijaliśmy również swoje zamiłowania. W maju 2006 r. zostaliśmy laureatami Ogólnopolskiego Konkursu „Pasje Aptekarzy” – wymienia mgr Radecka.

Muszę być w ruchu

W domu państwa Radeckich nie brakowało rozmów o historii, szczególnie historii farmacji. – Mój mąż był wielkim miłośnikiem historii, syn historykiem, więc ja z historią wzrastałam mimo woli – tłumaczy pani magister. – Z mężem mieliśmy wewnętrzne przekonanie, że trzeba dać coś światu od siebie, kształcić przyszłe pokolenia, uchować od zapomnienia to, co powinno zostać zapamiętane.

Państwo Radeccy byli pomysłodawcami i współfundatorami tablic pamiątkowych, które zawisły w różnych polskich miastach. 5 kwietnia 2008 r. w 100. rocznicę uruchomienia tramwajów elektrycznych w Warszawie odsłonięto tablicę poświęconą Maurycemu Spokornemu, aptekarzowi i pierwszemu dyrektorowi warszawskich tramwajów elektrycznych. Odbyło się to we współpracy z Izbą Aptekarską. Następnie, też w 2008 r., w 90. rocznicę wyzwolenia Łodzi na frontonie budynku Urzędu Miasta przy ul. Piotrkowskiej została odsłonięta tablica poświęcona farmaceucie Leopoldowi Skulskiemu. Dokonał tego prezydent Lech Kaczyński. W 2008 r. w Piasecznie odsłonięto tablicę poświęconą burmistrzowi miasta i farmaceucie Wacławowi Kaunowi. Była jeszcze tablica odsłonięta w 2009 r. w 90. rocznicę śmierci farmaceuty Juliana Różyckiego, którą można oglądać na budynku VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława IV w Warszawie, oraz tablica poświęcona Maurycemu Spokornemu na frontonie Teatru Polskiego (2010 r.).

Dr Kazimierz Radecki odszedł we wrześniu 2017 r., jednak mgr Jolanta Radecka nie zamierzała się zatrzymać. – Pokochałam historię farmacji i teraz kontynuuję to, co robiłam razem z mężem – wyjaśnia. Dodając: – Żyję w biegu, taka jestem, nawet jak szłam do apteki, to właściwie do niej biegłam. Nie potrafię stać w miejscu, muszę być w ruchu. Chcę pokazać, że farmaceuta nie tylko kręci maści czy jest doradcą w aptece, ale również robi coś dla środowiska.

Mgr Jolanta Radecka od wielu lat angażuje się w działalność edukacyjną, szkolną i kulturalną. Organizuje sympozja poświęcone historii farmacji, działa na rzecz klimatu i ochrony zabytków, promuje Piaseczno i farmację w mediach, reprezentuje Polskę na międzynarodowych kongresach farmaceutycznych. Działa w Piaseczyńskiej Radzie Seniorów, klubach kobiet i stowarzyszeniach, wspiera placówki kultury – nie tylko dobrym słowem. To z jej inicjatywy powstał w Piasecznie Uniwersytet Trzeciego Wieku, a także Dom Opieki „Nestoria”, który wybudowała w 1994 r.

Piękny wiek dojrzały

Mgr Radecka nie ukrywa jednak, że farmacja i sposób prowadzenia apteki przez te wszystkie lata bardzo się zmieniły. – Jeśli chodzi o Piaseczno, to jest bardzo źle. Konkurencja jest ogromna. To karygodne i dla mnie niewyobrażalne, żeby w jednym budynku były dwie apteki. Uważam, że to jest niedobry czas dla farmacji. Sama niestety doczekałam chwili, kiedy moja apteka opustoszała i musiałam ją zamknąć, bo u konkurencji było 5 czy 2 zł taniej – wyznaje.

Jej życiem stała się działalność społeczna. Parę lat temu nasza laureatka odkryła w sobie miłość do teatru – od 2018 r. należy do Amatorskiego Teatru Seniora „Peronówka” w Piasecznie. – Stanowimy część Centrum Kultury, występujemy w różnych miejscach, klubach seniorów, domach opieki, szkołach, bibliotekach, domach dzieci. W 200. rocznicę urodzin Ignacego Łukasiewicza powstała sztuka „Zasłużony magister Ignacy”, z którą odwiedziliśmy Muzeum Farmacji w Warszawie i siedzibę Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego. Za działalność kulturalno-edukacyjną otrzymaliśmy w marcu 2024 r. Odznakę Honorową Powiatu Piaseczyńskiego – wymienia laureatka Nagrody Zaufania Złoty OTIS, która w wolnym czasie pisze też wiersze.

Mgr Jolanta Radecka: – Jestem zadowolona z życia, czuję się szczęśliwa. Nie jestem zgorzkniałą staruszką. Uważam, że wiek dojrzały może być naprawdę piękny.

Ewa Podsiadły-Natorska

Artykuł Życie w pełnym biegu pochodzi z serwisu Świat Lekarza.