Najnowszej generacji robot DaVinci używany w Klinice Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej, Metabolicznej i Torakochirurgii WIM, umożliwia przeprowadzanie wyjątkowo precyzyjnych zabiegów nawet w bardzo wąskich przestrzeniach, takich jak miednica mniejsza. Pacjenci są zaproszeni do zgłaszania się na kwalifikację do operacji.

Wykonywane operacje, poprzez bardzo wysoką precyzję wycięcia chirurgicznego, pozwalają ograniczyć nie tylko ryzyko wznowy choroby nowotworowej, ale oszczędzają także struktury nerwowe odpowiedzialne za oddawanie moczu i funkcje seksualne.

Zastosowanie robota umożliwia również wykonywanie bardzo niskich zespoleń tuż nad zwieraczem odbytu, co wielu chorym daje nadzieje, na uniknięcie trwałego okaleczenia jakim jest sztuczny odbyt. Wykorzystanie systemu DaVinci zmniejsza uraz operacyjny, redukuje utratę krwi i liczbę przetoczeń preparatów krwiopochodnych.

Trójwymiarowy system wizyjny, narzędzia robotyczne o większej ruchomości niż ludzka ręka, oraz śródoperacyjna ocena ukrwienia łączonych jelit, pozwala na zmniejszenie odsetka nieszczelności zespoleń. Redukuje to liczbę ciężkich powikłań, w tym związanych z zapaleniem otrzewnej.

Grupy chorych, u których obserwujemy największe zalety z przeprowadzenia operacji tą metodą to: pacjenci z guzami odbytnicy, kobiety z zaawansowaną endometriozą obejmującą esicę i odbytnice, kobiety planujące ciążę, aktywni zawodowo chorzy, w tym żołnierze zawodowi chcący jak najszybciej wrócić do wykonywania obowiązków służbowych.

Chirurgia robotowa jest odmianą chirurgii małoinwazyjnej, ale jest bardziej precyzyjna co pozwala na poprawę wyników leczenia onkologicznego i często na uniknięcie trwałego okaleczania. Daje to pacjentom możliwość wcześniejszego powrotu do aktywności tak osobistej jak i zawodowej ? podkreśla kierownik Kliniki Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej, Metabolicznej i Torakochirurgii WIM prof. Andrzej Kwiatkowski.

Artykuł WIM zaprasza pacjentów do kwalifikacji: operacje chirurgiczne z użyciem robota Da Vinci pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Zastosowanie robota wspomaga pracę chirurga, pozwalając mu na niezwykłą precyzję wykonywania zabiegu odpowiednim narzędziom oraz trójwymiarowemu systemowi wizyjnemu. W ten sposób można zmniejszyć utratę krwi pacjenta, a co za tym idzie zredukować liczbę przetoczeń preparatów krwiopochodnych. Pacjent krócej przebywa na Oddziale Intensywnej Terapii i szybciej powraca do pełnej sprawności.

Grupy chorych, u których obserwujemy największe profity z przeprowadzenia operacji tą metodą, to aktywni zawodowo żołnierze oraz cywile chcący jak najszybciej wrócić do wykonywania obowiązków służbowych.
Należy nadmienić, że operacje z użyciem systemu robotycznego są dedykowane określonym grupom chorych, przeciwskazania to: otyłość, przebyte i trwałe choroby układu oddechowego, deformacje klatki piersiowej.

Więcej informacji: Centrum Chirurgii Robotycznej WIM

Artykuł Klinika Kardiochirurgii WIM z robotem DaVinci pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Roboty skonstruowano, by wspomóc chirurga przy trudnych technicznie, skomplikowanych i długich operacjach. Niedługo roboty będą mogły samodzielnie wykonywać nieskomplikowane elementy zabiegów, ale na razie nie ma mowy, by mogły je autonomicznie przeprowadzać od początku do końca. Przebiegiem operacji zawiaduje wyłącznie człowiek, a robot jest tylko doskonałym wykonawcą wszystkich jego poleceń  ? mówi dr n. med. Jacek Doniec, kierownik Centrum Chirurgii Robotycznej Wojskowego Instytutu Medycznego (WIM) w Warszawie, specjalista ginekologii klinicznej.

Z raportu ?Rynek robotyki chirurgicznej w Polsce 2019. Prognozy na lata 2020-2023?, opracowanego przez Upper Finance i PMR wynika, że w Stanach Zjednoczonych jeden robot chirurgiczny Da Vinci przypada na 100 tys. mieszkańców, w Europie ? na 800 tys. mieszkańców, a w Polsce ? na 6,5 mln mieszkańców. Dotąd kilka szpitali w naszym kraju wykonywało komercyjne zabiegi z udziałem robota. Dziś może się tym pochwalić m.in. WIM, a korzystają z niego nieodpłatnie pacjenci szpitala.

Tak, to przełom. Do tej pory zabiegi przy użyciu najbardziej zaawansowanych robotów były domeną szpitali prywatnych. Wykorzystywano je głównie w urologii, w operacjach wycięcia prostaty. Dziś robot Da Vinci jest do dyspozycji pacjentów WIM w Warszawie. Przeprowadza się nim zabiegi z zakresu chirurgii ogólnej, ginekologii i urologii. Planujemy wykonywać nawet 400 zabiegów rocznie. W Polsce większość szpitali przeprowadza operacje możliwe do wykonania laparoskopowo w sposób klasyczny. Powoli do tych ośrodków wkracza laparoskopia, będąca standardem na Zachodzie. Teraz robimy wielki krok, wchodząc w robotykę. To duże wyzwanie, ale musimy iść z postępem, żeby nie zostać w ogonie Europy.

Innowacyjne rozwiązania nie od razu są akceptowane. Badanie PwC dotyczące roli sztucznej inteligencji i robotów w nowoczesnej opiece zdrowotnej, przeprowadzone na grupie 11 tys. osób z Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki, pokazało, że 3/4 respondentów powierzy robotowi wykonanie małych zabiegów chirurgicznych, ale niechętnie tych poważniejszych. Co Pan na to?

To świadczy o braku wiedzy na temat roli robota w medycynie. Obecnie nie wykonuje się drobnych zabiegów z udziałem tych systemów. Skonstruowano je właśnie po to, by wspomóc chirurga przy trudnych technicznie, skomplikowanych i długich operacjach. Tak, aby w jak największym stopniu wyeliminować czynnik techniczny niezależny od woli operatora, mogący być przyczyną niekorzystnego przebiegu zabiegu. Niedługo roboty będą mogły samodzielnie wykonywać nieskomplikowane elementy zabiegów, ale na razie nie ma mowy, by mogły je autonomicznie przeprowadzać od początku do końca. Przebiegiem operacji zawiaduje wyłącznie człowiek, a robot jest tylko doskonałym wykonawcą wszystkich jego poleceń. Natomiast to, co nazywamy sztuczną inteligencją w medycynie, jest jedynie pomocą technik obliczeniowych w tworzeniu algorytmów postępowania, opartych głównie na danych statystycznych.

W czym robot ułatwia Panu pracę?

Endoskop oraz narzędzia umieszczone w jednym z czterech ramion robota mogę w dowolnym momencie operacji przełożyć do innego ramienia, co daje mi możliwość zmiany ręki, wybrania najdogodniejszego dostępu do tkanek oraz optymalnego punktu widzenia miejsca operowanego. Stereoskopowa kamera widzi pole w trójwymiarze, więc jestem w stanie precyzyjnie obchodzić się z każdym, nawet najmniejszym, fragmentem tkanki. Kamerą i ruchem narzędzi steruję, siedząc przy konsoli.

Ruchy ludzkiej ręki są ograniczone ? jak udoskonala je maszyna?

Zaawansowane technologicznie instrumenty mają aż 7 stopni swobody, z rotacją 540 stopni w osi narzędzia oraz możliwością zgięcia się pod kątem 90 stopni. To tak, jakby nadgarstek obracał się i wyginał w każdym możliwym kierunku. Te akrobatycznie wręcz sprawne narzędzia są w stanie wykonać ruchy o takim zasięgu, jakiego ludzka ręka nie jest w stanie zrobić. Ruch dłoni operatora przenosi się na delikatny ruch instrumentów w ciele pacjenta za pomocą manetek sterujących. Urządzenie redukuje efekt drżenia rąk i kompensuje gwałtowniejsze ruchy chirurga. Doskonałej precyzji sprzyja obraz 3D HD, który umożliwia nawet 40-krotne powiększenie pola operacyjnego.

Co to daje?

Możliwość przeprowadzania precyzyjnych zabiegów w trudnych anatomicznie przestrzeniach ciała, np. w miednicy mniejszej, operowanie pacjentów z wysokim BMI, wykonywanie zabiegów onkologicznych z zachowaniem tzw. marginesu onkologicznego. Pozwala na równoczesne importowanie i wyświetlanie obrazu w konsoli chirurgicznej z urządzeń diagnostycznych (np. USG, MRI, CT), czyli chirurg w razie potrzeby ma podgląd obrazu z badania w trakcie zabiegu robotycznego (tzw. obraz w obrazie).

Jakie zabiegi wykonuje robot Da Vinci i na jakiej zasadzie kwalifikuje się pacjentów do tego typu operacji?

Certyfikacja obejmuje wykonywanie wielu różnego rodzaju zabiegów, np. operacji macicy, jajników, przepuklin, resekcji żołądka, wycięcia śledziony, nadnercza, prostaty, nerki, zabiegów chirurgii kolorektalnej, zabiegów w zakresie głowy i szyi, zabiegów kardiochirurgicznych. Lista jest długa. Ta technologia daje możliwości zajrzenia w każdy zakamarek ciała i wyłuskania choroby w minimalnie inwazyjny sposób. Kwalifikując do zabiegów, bierzemy pod uwagę korzyść dla pacjenta w porównaniu z innymi technikami operacyjnymi, czyli krótszy pobyt w szpitalu, mniejszy ból pooperacyjny i ryzyko infekcji, mniejsze blizny pooperacyjne. Niestety liczą się też względy ekonomiczne. Skomplikowane i ciężkie operacje są lepiej wyceniane przez płatnika niż te stosunkowo proste, możliwe do przeprowadzenia innymi technikami małoinwazyjnymi. Ośrodki dysponujące robotami pokazują, że te inwestycje zaczynają przynosić korzyści ekonomiczne po mniej więcej 10 latach. Nasz instytut jest duży i choć zdajemy sobie sprawę, że robot nie będzie zarabiał na siebie, to dzięki niemu zyskujemy większe możliwości wykonywania skomplikowanych procedur, co wymusza konieczność ciągłych szkoleń i podnoszenia kwalifikacji personelu. Unikalna usługa przyciąga zarówno nowych pacjentów, jak i najlepszą kadrę. No i zapewnia korzyści wizerunkowe.

Zespół Centrum Chirurgii Robotycznej WIM

Siedząc przy konsoli, z dala od pacjenta, ma Pan nadal poczucie kontroli?

Obciążenie psychiczne zależy od doświadczenia chirurga. Im więcej wykonanych zabiegów, tym większa umiejętność zachowania spokoju i opanowania w każdej, nawet niespodziewanej, sytuacji. A takie zdarzają się podczas długich i skomplikowanych operacji, zwłaszcza w zaawansowanych przypadkach onkologicznych. Dlatego do pracy z robotami szkolą się tylko najlepsi.

Nauka początkowo odbywa się na symulatorach. Wirtualne maszyny pokazują kluczowe elementy operacji, a operator ćwiczy poszczególne ruchy, także po to, aby wyeliminować stres, utrudniający podejmowanie właściwych decyzji.

Nie istnieje obawa, że roboty tak rozleniwią chirurgów, że ci ograniczą swoje umiejętności do minimum?

Dopóki robotów jest mało, nie ma takiego zagrożenia. Gdy staną się powszechne, chirurdzy będą wysoce wyspecjalizowani w chirurgii jednego narządu. Już obserwujemy takie sytuacje. Dzięki telemedycznym możliwościom robota, nawet mniej doświadczony lekarz będzie mógł podczas zabiegu zwrócić się do doświadczonego konsultanta w innym ośrodku o poradę lub pomoc. Ten, mogąc sterować robotem na odległość, w razie potrzeby przejmie i dokończy operację. Mam nadzieję, że w niedalekiej przyszłości chirurg będzie kształcony do pracy z robotem już od rozpoczęcia specjalizacji, tak by to była jego podstawowa technika.

Przyszłość robotów medycznych to?

Tak zwane operacje z jednego wkłucia połączone z zabiegami typu NOTES, polegające na dotarciu do operowanego narządu przez naturalne otwory ciała, np. pochwę, żołądek, przełyk, odbytnicę, pęcherz moczowy. Zmniejszy to uraz operacyjny i da jeszcze lepszy efekt kosmetyczny. Technologia zmierza do tego, żeby narzędzia były jak najcieńsze, a wkłucia jak najmniejsze.

Rozmawiała Dorota Szadkowska

Artykuł Dr Jacek Doniec: Chirurg decyduje ? robot wykonuje pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Pierwsze w Polsce operacje kardiochirurgiczne z nowoczesnym robotem da Vinci. – Efekty są bardzo dobre, jednak teraz rządzi wirus. Czekamy, kiedy będziemy mogli wrócić do planowych zabiegów – mówi prof. Piotr Suwalski, kierownik Kliniki Kardiochirurgii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA.

Mimo COVID-19 Pana zespołowi udało się przygotować i przeprowadzić operacje na sercu za pomocą robota da Vinci nowej generacji. Pierwsze w Polsce, unikatowe w naszym regionie Europy. Wydawało się, że w ostatnich miesiącach cały system ochrony zdrowia są zajęci głównie koronawirusem.

To pierwsze w Polsce operacje wykonania pomostowania (by-passów) w chorobie wieńcowej za pomocą robota nowej generacji. Udało nam się ich do tej pory przeprowadzić 10. Niestety, z powodu trudnej sytuacji związanej z COVID musieliśmy je na pewien czas przerwać.

Czym operacja da Vinci różni się od operacji wykonanej laparoskopowo?

To zupełnie inna operacja pod każdym względem. Operator siedzi przy konsoli oddalonej kilka metrów od stołu operacyjnego, ale ma wrażenie, że wchodzi z głową i rękami do środka klatki piersiowej pacjenta. To wrażenie pogłębia się dzięki widzeniu w 3D: czuję się naprawdę tak, jakbym był w ciele pacjenta. Siedzę za konsolą, poruszam specjalnymi joystickami, a moje ruchy są przekładane na precyzyjne ruchy narzędzi chirurgicznych w organizmie pacjenta. Widzę to na ekranie.

Kim był pierwszy pacjent?

Miał chorobę wieńcową: w naczyniach wieńcowych, czyli tych, które odżywiają serce, w wyniku choroby pojawiają się zwężenia lub takie naczynie może się nawet zamknąć. Powoduje to niedokrwienie serca, ból, a jeśli dojdzie do zamknięcia ? zawał serca, czyli obumarcie części mięśnia serca. Często jedyną metodą leczenia jest wykonanie by-passów: za pomocą innych naczyń z organizmu wykonujemy pomost, dzięki któremu omijamy zwężenie lub zamknięcie naczynia. Krew może znów płynąć do serca. Zwykle rozcina się klatkę piersiową, operacja jest wykonywana na otwartym sercu. Często konieczne jest też zastosowanie krążenia pozaustrojowego i zatrzymanie pracy serca. Jest duża rana, która goi się często długie tygodnie.

My taką samą operację wykonaliśmy z zastosowaniem robota. Nie otwieraliśmy klatki piersiowej, dostaliśmy się do niej za pomocą drobnych nacięć. Przez specjalny port wkładana jest kamera, którą trzyma jedno ramię robota. Dwa inne ramiona robota trzymają narzędzia, którymi steruje chirurg za pomocą konsoli. Zakres ruchu narzędzi jest większy niż ręki chirurga, dzięki temu że mają one ?podwójny nadgarstek?. Eliminowane jest też naturalne drżenie rąk. Dlatego można wykonywać bardzo precyzyjne ruchy. Konsola, przy której siedzi chirurg operujący, może się znajdować w zupełnie innym pomieszczeniu.

Co pacjent zyskuje dzięki takie operacji?

Nie ma rozcinania klatki piersiowej, nie ma dużej rany, nie ma ryzyka infekcji, pacjent szybciej wraca do zdrowia. Po 48 godzinach wychodzi ze szpitala. Może wrócić do aktywności zawodowej, nie ma przeciwwskazań do podejmowania wysiłku fizycznego. Zwykle po takich operacjach pacjent spędza tydzień w szpitalu, a potem potrzebuje kilku lub nawet kilkunastu tygodni, by mógł podjąć wysiłek fizyczny. Nasi pacjenci od razu po wyjściu ze szpitala mogą zachowywać się normalnie.

U jakich pacjentów takie operacje będą wykonywane?

U pacjentów kwalifikujących się do operacji wykonania by-passów.

Planowaliśmy też rozpocząć unikatowy program w skali światowej tzw. operacji wieńcowych hybrydowych u pacjentów, którzy mają zwężenia w wielu naczyniach wieńcowych. Tam, gdzie konieczne są by-passy, wykonamy operację za pomocą robota, a do pozostałych naczyń wszczepimy stenty wieńcowe ? razem z kolegami z Kliniki Kardiologii Inwazyjnej, pod kierunkiem prof. Roberta Gila.

Nie dotyka Pan pacjenta, nawet narzędzi. To zupełnie inny sposób operowania.

Trzeba przestawić się mentalnie na zupełnie inny sposób wykonywania operacji, a po drugie nauczyć się sterować robotem. Mamy jedne z największych w Europie doświadczeń w zakresie kardiochirurgii endoskopowej, kiedy również wykonujemy operację za pomocą kamery, jednak narzędzia trzymamy w ręku. Te doświadczenia bardzo nam pomogły w opanowaniu operowania robotem da Vinci.  

Sterowanie robotem z konsoli chirurgicznej wymaga szczególnej koncentracji, ponieważ cały czas widzę obraz 3D, wnętrze klatki piersiowej. Na polu operacyjnym kilku-, kilkunastu centymetrów kwadratowych poruszam narzędziami, które nie mają swojej inteligencji: zrobią to, co im każę. Wymaga to szczególnego rodzaju koncentracji, by nie zaszkodzić pacjentowi. Druga rzecz: przy takiej operacji nie ma się czucia tkanek. Zmysł czucia zastępuje się zmysłem dokładnej obserwacji.

Przez 3 godziny był pan w środku klatki piersiowej? Można na chwilę wrócić do rzeczywistości?

Tak. Są momenty ?  związane z naturalnym przebiegiem operacji, gdy jest np. zmiana narzędzi ?  kiedy można wyprostować się, spojrzeć w stronę pacjenta czy kolegów. Wzrok wtedy trochę odpoczywa.

Za konsolą siedzi Pan sam, jednak operuje cały zespół?

Oczywiście, przy pacjencie jest asystent, są instrumentariuszki, anestezjolodzy. Cały zespół jest potrzebny, w trakcie operacji proszę np. o ?włożenie mi do prawej ręki? pęsety czy urządzenia do koagulacji.

Trudno było przygotować się do operowania robotem? Leczyliście w szpitalu jednocześnie pacjentów z COVID-19?

Udało nam się dobrze zorganizować pracę, zarówno w całym szpitalu, jak w naszej klinice. Szpital został świetnie zorganizowany, udało się wydzielić strefy dla pacjentów covidowych i niecovidowych. W Klinice Kardiochirurgii od początku byliśmy włączeni w leczenie pacjentów z COVID-19, działa u nas Centrum Terapii Pozaustrojowych, leczymy pacjentów z najcięższych stanach za pomocą ECMO, czyli sztucznego płuca. Dzięki znakomitemu zorganizowaniu pracy i wsparciu dyrekcji szpitala mogliśmy jednak też ćwiczyć operacje na robocie da Vinci, zarówno w szpitalu, jak w ośrodkach treningowych w Strasburgu i Gadawie. To szkolenie podobne do szkolenia pilotów myśliwców; początkowo ćwiczy się na symulatorze, potem na prawdziwych przedmiotach, później na zwierzętach. Dopiero po uzyskaniu certyfikatu ?  który udało się nam uzyskać jako pierwszym kardiochirurgom w Polsce ?  można operować pacjenta. Szkolenie trwało kilka miesięcy. To certyfikat nie tylko dla chirurga. Certyfikację muszą przejść również asystenci, anestezjolodzy, pielęgniarki instrumentacyjne. To trening całego zespołu.

Robot da Vinci będzie wykorzystywany nie tylko w operacjach kardiochirurgicznych w szpitalu?

Powstaje Centrum Robotyki i Chirurgii Małoinwazyjnej CSK MSWiA, w którym będą najnowsze technologie służące minimalizacji chirurgii, tzw. sale hybrydowe, sala do nowoczesnych zabiegów neurochirurgicznych, sala robotyczna. Sam robot będzie też wykorzystywany nie tylko w operacjach kardiologicznych, ale też urologicznych, ginekologicznych, gastroenterologicznych i laryngologicznych. Efekty są bardzo dobre, jednak? teraz rządzi wirus. Czekamy z utęsknieniem, kiedy będziemy mogli wrócić do planowych zabiegów.

Prof. dr hab. n. med. Piotr Suwalski, specjalista kardiochirurgii i transplantologii, kieruje Kliniką Kardiochirurgii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA, Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie, jest prezydentem Międzynarodowego Towarzystwa Kardiochirurgii Małoinwazyjnej (ISMICS). W wolnych chwilach występuje w zespole muzycznym REKORD!, współtworzonym przez światowej klasy kardiochirurgów.

Artykuł Kardiochiurg z da Vinci, czyli 3 godziny w klatce piersiowej pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Rozmowa z prof. Wojciechem Witkiewiczem, chirurgiem, angiochirurgiem, transplantologiem, dyrektorem Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Wrocławiu.

Ponad rok temu w wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Wrocławiu przeprowadzono trzy operacje echolaserem. zoperowano guzy wątroby, prostaty oraz tarczycy. Czym operacje echolaserem różnią się od wykonywanych w sposób tradycyjny?

Echolaser jest urządzeniem zarejestrowanym w Unii Europejskiej, wykorzystywanym przez szpitale w europie. Zabiegi w naszym szpitalu przeprowadzaliśmy w ramach konferencji naukowo-szkoleniowej ?Zastosowanie mikroinwazyjnej terapii cienkoigłowej z użyciem echolasera do operacji guzów tkanek miękkich, m.in. tarczycy, prostaty, wątroby?. Operacje wykonały polsko-włoskie zespoły chirurgów. echolaser to urządzenie umożliwiające przeprowadzanie mikroinwazyjnych zabiegów termoterapii z użyciem ultradźwięków. To technika małoinwazyjna, w której do usuwania guzów nowotworowych wykorzystywane są igły o średnicy 0,8 mm.

Jakie są korzyści dla pacjenta z operacji wykonanej echolaserem?

Ta technologia pozwala na szybkie, nieinwazyjne usuwanie guzów. Dzięki temu, że zabieg wykonuje się przy użyciu cienkich igieł, często nie jest konieczne znieczulenie, nawet miejscowe. Przy wykonywaniu zabiegu nie trzeba przecinać powłok skóry.

Przewagą tego urządzenia nad innymi metodami leczenia guzów nowotworowych jest jego bezpieczeństwo, precyzja oraz możliwość operowania guzów dotychczas uznawanych za nieoperacyjne. Większość zabiegów wykonuje się bez znieczulenia, jedynie w przypadku nowotworu wątroby zastosowaliśmy znieczulenie dożylne. Czas operacji jest znacznie krótszy ? trwa ok. 6 minut. Zabieg nie pozostawia żadnych śladów, chory może nawet tego samego dnia opuścić szpital.

Od tamtych operacji minął ponad rok. Czy echolaser przyjął się do praktyki klinicznej w Polsce?

Nie mogliśmy zakupić tego urządzenia do szpitala, gdyż byłaby to kolejna procedura niefinansowana przez NFZ ? od dawna już staram się o finansowanie wykonywania operacji za pomocą robota da Vinci. gdybyśmy kupili jeszcze jedną ?nowinkę? technologiczną, nie mielibyśmy pieniędzy na leczenie pacjentów. Echolaser został zakupiony przez prywatną firmę na terenie Dolnego Śląska, która może tego typu operacje wykonywać odpłatnie.

Biorąc pod uwagę mniejsze koszty dla szpitala, choćby dzięki temu, że czas operacji jest krótszy, a pacjent szybciej wychodzi do domu, czy operacje za pomocą echolasera nie byłyby opłacalne?

Niestety, NFZ tak na to nie patrzy. W Holandii, Belgii nie płaci się za wykonanie procedury, tylko za efekt leczenia. W Polsce nadal NFZ chce kupić procedurę jak najtaniej, nie zwracając uwagi na koszty powikłań. Widać to na przykładzie operacji prostaty ? nie patrzy się na takie późniejsze problemy jak nietrzymanie moczu, impotencja, konieczność używania pieluchomajtek, dłuższy czas powrotu do pracy, przechodzenie
na renty. W Belgii wszystko to zostało policzone. Po wykonaniu analiz okazało się, że koszt operacji prostaty wykonanej przy użyciu robota da Vinci jest tańszy niż wykonanej w tradycyjny sposób.

Czy jest szansa na finansowanie w Polsce procedur leczenia nowoczesnymi urządzeniami, takich jak echolaser czy robot da Vinci?

Staram się o to od kilku lat. Prezes agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w swojej pierwszej ocenie kilka lat temu uznał, że można używać da Vinci w celach badań naukowych, jednak procedura nie znalazła się w koszyku świadczeń gwarantowanych. Udało mi się zdobyć grant naukowy na wykonanie 300 operacji. Drugi raz AOTMiT oceniała technologię da Vinci po wykonaniu przez nas analizy kosztoeefektywności na podstawie 300 operacji, które przeprowadziliśmy, oraz piśmiennictwa naukowego. Zdania w agencji były podzielone, natomiast prezes wydał opinię pozytywną dla finansowania operacji z użyciem robota da Vinci w trzech wskazaniach. Jednak procedura znów została wstrzymana, ale miał powstać program wprowadzania robotów w Polsce w wyznaczonych ośrodkach, w których można byłoby operować robotem da Vinci. Niestety, ośrodków nie wyznaczono i znów zaległa cisza. Obecnie w Polsce jest 7 robotów da Vinci, jednak nadal nie ma finansowania NFZ. Ja muszę szukać środków na wykonanie operacji u sponsorów lub z grantów naukowych. Jeśli chodzi o echolaser, to wykonywanie zabiegów na razie jest możliwe tylko w prywatnych ośrodkach. Szkoda, że polscy pacjenci często nie mają możliwości leczenia dzięki nowym technologiom: bezpieczniejszym, nowocześniejszym, powodujących mniej powikłań.

Rozmawiała Katarzyna Pinkosz

Artykuł Echolaser zniszczy raka? pochodzi z serwisu Świat Lekarza.