Pionierski zabieg ablacji przerzutów nowotworowych przeprowadzono w trzech różnych narządach podczas jednej sesji terapeutycznej. Dokonali tego specjaliści z II Zakładu Radiologii UCK WUM. Zabieg wykonano u pacjentki z rozpoznanym rakiem nosogardła z rozsiewem do wątroby, płuc i tkanek szyi

Zespół radiologów interwencyjnych zastosował zróżnicowane techniki ablacyjne, dostosowane do lokalizacji i charakterystyki zmian. Przerzut znajdujący się w wątrobie został zniszczony za pomocą termoablacji mikrofalowej, natomiast przerzut w obrębie szyi oraz dwa ogniska w płucu poddano precyzyjnej krioablacji.

Techniki ablacyjne

Termoablacja polega na niszczeniu komórek nowotworowych poprzez ich podgrzanie do bardzo wysokiej temperatury, najczęściej za pomocą fal mikrofalowych lub prądu o częstotliwości radiowej. Natomiast krioablacja wykorzystuje niską temperaturę – guz zostaje zamrożony sondą wprowadzoną bezpośrednio do zmiany chorobowej, co prowadzi do zniszczenia tkanek nowotworowych. Obie metody są małoinwazyjne i stanowią alternatywę dla klasycznego leczenia chirurgicznego, szczególnie w przypadku zmian trudnodostępnych lub pacjentów obciążonych.

Korzyści dla pacjenta

W standardowym podejściu chirurgicznym pacjentka wymagałaby trzech odrębnych operacji – każdej w innym rejonie ciała (szyi, płucach i wątrobie). Zabiegi prawdopodobnie byłyby rozłożone w ciągu kilku miesięcy. Zastosowanie małoinwazyjnych technik ablacyjnych pozwoliło na jednoczesne leczenie czterech zmian przerzutowych w trzech różnych narządach w trakcie jednego, skoordynowanego zabiegu. Takie rozwiązanie znacząco ogranicza obciążenie organizmu, minimalizuje ryzyko powikłań oraz skraca czas rekonwalescencji, przyczyniając się do poprawy jakości życia pacjentów onkologicznych. Należy jednak podkreślić, że zabiegi takie dotyczą wyłącznie niewielkiej liczby zmian o niewielkich rozmiarach.

Zespół specjalistów

W realizację zabiegu zaangażowany był zespół specjalistów z różnych dziedzin medycyny. Opiekę torakochirurgiczną nad pacjentką sprawował prof. Bartosz Kubisa. Zabieg przeprowadzili lekarze radiolodzy interwencyjni: Grzegorz Rosiak, Dariusz Konecki, Krzysztof Milczarek, Jakub Franke oraz Krzysztof Gibiński. Wsparcie pielęgniarskie zapewniła Anna Piasecka, a obsługę techniczną – elektroradiolodzy Danuta Pyryt i Patrycja Mackiewicz. O bezpieczeństwo anestezjologiczne pacjentki zadbali lekarze anestezjolodzy Jolanta Soluch i Jarosław Gadomski wraz z pielęgniarkami anestetycznymi Joanną Podsiadłą i Joanną Kosińską.

Artykuł Nowatorski zabieg ablacji przerzutów na WUM: zoperowano trzy narządy pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Rektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Narodowego Uniwersytetu Medycznego w Iwano-Frankiwsku podpisali memorandum o współpracy

WUM i Uniwersytet Medyczny z Iwano-Frankiwska planują kontynuację współpracy na następujących polach: współpraca naukowa, badawcza, edukacyjna i metodologiczna, wymiana akademicka, szkolenie kadry dydaktycznej i naukowej oraz organizacja staży. Dodatkowo strony zobowiązują się do wymiany informacji w zakresie rozwoju edukacyjnego i programowego, przygotowania nowych programów naukowych, publikacji osiągnięć i ich wdrażania, wspólnego organizowania konferencji naukowych, prezentacji doświadczeń i osiągnięć w różnych dziedzinach medycyny, publikowania wyników badań naukowych prowadzonych przez oba uniwersytety.

W dniu 8 maja 2025 roku na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym odbyła się wizyta delegacji z Ukrainy w składzie:
Prof. Roman Yatsyshyn – Rektor Uniwersytetu Medycznego w Iwano-Frankiwsku
Prof. Mariia Hryshchuk – Prorektor
Dr Petro Herych – Asystent Rektora

Podczas wizyty podpisano memorandum o współpracy. Delegacja odwiedziła Uniwersyteckie Centrum Stomatologiczne oraz Centrum Symulacji Medycznych WUM.

Współpraca Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z Uniwersytetem Medycznym w Iwano-Frankiwsku rozpoczęła się roku 2011. W jej ramach kadra Zakładu Ratownictwa Medycznego Wydziału Nauk o Zdrowiu WUM przeprowadziła w Ukrainie cykl szkoleń dla ratowników medycznych, lekarzy i pielęgniarek. Po agresji Rosji na Ukrainę i rozpoczęciu pełnoskalowej wojny współpraca znacznie przyspieszyła. Specjaliści z WUM i LPR przeszkolili w zakresie nowoczesnych procedur ratownictwa medycznego ponad 1000 osób, w tym instruktorów z Ukrainy.

W sumie dzięki polskim ratownikom medycznym nowe kompetencje zyskało ok. 5 tys. osób z Ukrainy. W ramach współpracy WUM z Uniwersytetem w Iwano-Frankiwsku zorganizowano 10 polsko-ukraińskich konferencji naukowych, które do wybuchu wojny odbywały się naprzemiennie w Polsce i Ukrainie, od 2022 roku odbywają się one tylko na WUM z udziałem przedstawicieli Uniwersytetu w Iwano-Frankiwsku.

Rektor WUM prof. Rafał Krenke:

– Współpraca z Uniwersytetem Medycznym w Iwano-Frankiwsku ma dla WUM znaczenie wielowymiarowe. Zacznę od aspektu ludzkiego i emocjonalnego. Cały czas czujemy, że Ukraina, uniwersytety medyczne w Ukrainie potrzebują współpracy z uniwersytetami medycznymi w Polsce, jak i innych krajach europejskich. Jestem przekonany, że jedną z naszych ważnych misji jest dziś, abyśmy koleżanki i kolegów z tamtejszych uniwersytetów, a także ich studentów w tym dziele wspomagali. Poza tym wydaje mi się że ta współpraca będzie obustronne korzystna i zamierzamy ją rozwijać na różnych polach. Ja dziś pytałem członków delegacji, jakie obszary są najważniejsze dla Uniwersytetu Medycznego w Iwano-Frankiwsku i otrzymałem odpowiedź, że ich zainteresowania są bardzo szerokie. Dotyczą zarówno wspólnego prowadzenia badań i projektów naukowych, jak i współpracy w zakresie dydaktyki. Oczekują też wsparcia i są bardzo zainteresowani naszymi wzorcami organizacyjnymi. Koledzy z Iwano-Frankiwska modernizują swoje centrum symulacji medycznych i są pod dużym wrażeniem naszego centrum, które odwiedzili. Pojawił się też pomysł wspólnego prowadzenia studiów doktorskich i będziemy zastanawiali się, jak rozwijać współpracę na tym polu.

Rektor Uniwersytetu Medycznego w Iwano-Frankiwsku prof. Roman Yatsyshyn:

– Wizyta na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym jest dla nas bardzo istotna. Nasz kraj jest w stanie wojny. Wielu żołnierzy wracających z frontu potrzebuje pomocy medycznej i rehabilitacji, wielu kombatantów cierpi na zespół strasu pourazowego, wiele osób straciło w tej wojnie bliskich, wiele osób opuściło kraj, albo zmieniło miejsce zamieszkania w Ukrainie. Szukamy współpracy z uniwersytetami europejskimi, ponieważ potrzebujemy nowych kadr medycznych. Musimy wykształcić specjalistów, którzy będą żyli i pracowali w Ukrainie. Do tego potrzebna jest reforma sposobu kształcenia medyków i systemu ochrony zdrowia. Poszukujemy partnerów do realizacji wspólnych projektów. Cieszymy się z wizyty na WUM, ponieważ z tą uczelnią mamy długą historię owocnej współpracy. Mamy programy wymiany studentów, doktorantów i nauczycieli akademickich. Mamy bogate doświadczenie we współpracy w zakresie szkoleń z ratownictwa medycznego i medycyny katastrof. Po podpisaniu memorandum o współpracy mam nadzieję na wspólne programy w zakresie dydaktyki i nauki. Mam nadzieję, że będą dotyczyły one naszych studentów podyplomowych i doktorantów. Na koniec chcę gorąco podziękować wszystkim Polakom, polskiej społeczności akademickiej, a w szczególności Warszawskiemu Uniwersytetowi Medycznemu za niesioną serdeczną pomoc i za przyjaźń.

Prorektor do spraw Umiędzynarodowienia, Promocji i Rozwoju WUM prof. Michał Grąt:

– Uważamy, że wspieranie uczelni ukraińskich jest częścią naszej misji. Rozmawialiśmy, o tym jak rozwijać współpracę instytucjonalną, na temat naszych potencjalnych wspólnych projektów naukowych, ale także o tym, jak wesprzeć Uniwersytet Medyczny w Iwano-Frankiwsku w zakresie dydaktyki, w szczególności symulacji medycznych. Delegacja Ukraińska odwiedziła nasze Centrum Symulacji Medycznych i rozmawialiśmy o tym jak nasze doświadczenia mogą przyczynić się do poprawy jakości dydaktyki w ich uczelni. Planujemy rozwój współpracy z Uniwersytetem w Iwano-Frankiwsku na nowych polach.

Prodziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu WUM do spraw Pielęgniarstwa dr hab. Łukasz Czyżewski:

– Współpraca WUM z Uniwersytetem Medycznym w Iwano-Frankiwsku zaczęła się wiele lat temu. Jej inicjatorem był prof. Robert Gałązkowski, który włączył do niej obecnego prodziekana ds. Ratownictwa Medycznego Patryka Rzońcę. Ta współpraca rozwija się się na wielu płaszczyznach: dydaktycznej, szkoleniowej i naukowej. Ostatnio zorganizowaliśmy cykl wykładów online dotyczących innowacyjnych rozwiązań w pielęgniarstwie. Wspieramy Uniwersytet w Iwano-Frankiwsku w zakresie organizowania egzaminów OSCE (Objective Structured Clinical Examination – Obiektywny Ustrukturyzowany Egzamin Kliniczny). Planujemy dalszą wymianę akademicką studentów i nauczycieli, wspomagamy koleżanki i kolegów z Ukrainy w pracy pracujemy nad ujednoliceniem programów studiów licencjackich.

Artykuł Współpraca uniwersytetów medycznych z Polski i Ukrainy pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Ten rok zdominowała pandemia COVID-19, jednak mimo to staraliśmy się pracować w miarę normalnie, nie zapominając o pacjentach okulistycznych ? mówi prof. dr hab. med. Jacek P. Szaflik, kierownik Katedry i Kliniki Okulistyki Wydziału Lekarskiego WUM, dyrektor Samodzielnego Publicznego Klinicznego Szpitala Okulistycznego w Warszawie i prezes Polskiego Towarzystwa Okulistycznego.

Panie Profesorze, co nowego, ważnego wydarzyło się w polskiej okulistyce od ostatniego zjazdu Polskiego Zjazdu Okulistycznego w ubiegłym roku?

Ten rok zdominowała pandemia COVID-19, jednak mimo to staraliśmy się pracować w miarę normalnie, nie zapominając o pacjentach okulistycznych. Jeśli chodzi o nowości, jakie udało nam się wdrożyć, to warto wspomnieć o nowych implantach Preserflo, które zaczęliśmy wszczepiać u pacjentów z jaskrą. To operacje przede wszystkim dla pacjentów z jaskrą otwartego kąta, jednak prowadzimy również badania nad zastosowaniem tych implantów w innych przypadkach jaskry, takich jak jaskra z zespołem pseudoeksfoliacji. Operację można wykonać samodzielnie lub w połączeniu z operacją zaćmy. Implant jest wykonany niezwykle biokompatybilnego materiału, który od ponad 20 lat jest z powodzeniem stosowany do pokrywania stentów stosowanych w zabiegach kardiologicznych. Wszczepia się go inną techniką: od zewnątrz, jest wprowadzany przez mały, milimetrowy tunel śródtwardówkowy. Nie musimy wykonywać czynności wewnątrz gałki ocznej, dlatego jest to operacja bezpieczniejsza. Operacje są dość kosztowne i na razie nierefundowane, wykonuję je w tej chwili komercyjnie u pacjentów w Centrum Mikrochirurgii Oka, a ponadto pewną liczbę implantów udało mi się pozyskać dla pacjentów szpitala. W ciągu tego roku weszły także do użytku nowe zaawansowane modele soczewek wewnątrzgałkowych stosowane podczas operacji zaćmy.

W tym roku cały świat medyczny został wywrócony przez pandemię COVID-19. Jaki ma ona wpływ pandemia na polską okulistykę?

Warto podkreślić aktywną rolę Polskiego Towarzystwa Okulistycznego. Było ono jednym z pierwszych towarzystw naukowych (obok Amerykańskiej Akademii Okulistycznej), które już na początku pandemii przedstawiło wytyczne dla lekarzy-okulistów, jak bezpiecznie postępować z pacjentem okulistycznym.  Polskie Towarzystwo Okulistyczne ?razem z prof. Andrzejem Horbanem, konsultantem krajowym w dziedzinie chorób zakaźnych? opracowało również wytyczne dla osób noszących soczewki kontaktowe, aby zgodnie z zasadami bezpieczeństwa nadal z nich korzystali. Ograniczanie korzystania z soczewek całej populacji ich użytkowników wydaje się niewskazane, ponieważ droga zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 poprzez soczewki jest raczej kazuistyczna.

Po pewnym zahamowaniu, spowodowanym lockdownem, dziś zabiegi okulistyczne odbywają się normalnie?

Podkreślamy, że bardzo ważne jest wykonywanie zabiegów planowych. W naszym szpitalu realizujemy wszystkie rodzaje zabiegów, jak przed pandemią, jeśli natomiast chodzi o liczbę wykonywanych świadczeń, to jest ona wciąż nieco niższa, ze względu na  wdrożone procedury minimalizujące ryzyko transmisji koronawirusa. Szacuję, że obecnie wykonujemy ok. 80 proc. wcześniej wykonywanych świadczeń. Jednak np. w przypadku przeszczepów rogówki, jeśli tylko mamy materiał do przeszczepienia, realizujemy ponad 100 proc. kontraktu.

Bardzo ważną sprawą dla nas jest świadomość pacjentów. Biorę udział w pracach zespołu niezależnych ekspertów ?Continuecuratio?. Zachęcamy pacjentów, aby korzystali z porad i leczenia, nie odkładali diagnostyki i terapii, gdyż może to mieć bardzo poważne skutki zdrowotne. Dotyczy to zarówno kardiologii, onkologii, jak okulistyki, ponieważ z powodu odwlekania w czasie diagnostyki i leczenia można stracić wzrok.

Można powiedzieć, że dziś okulistyka funkcjonuje normalnie. Oczywiście, nie wiemy, jak będzie to wyglądało podczas ?drugiej fali?, jednak obecnie nie ma doniesień, by pacjenci zarażali się w szpitalach. W szpitalach i placówkach ochrony zdrowia przestrzega się zaleceń ? personel medyczny chodzi w maskach, podobnie pacjenci. Są odpowiednio wentylowane pomieszczenia, powietrze jest dezynfekowane poprzez system lamp UV. Podczas badania stosowane są maski, środki do dezynfekcji, rękawiczki. Nawet w okresie rozluźnienia restrykcji placówki ochrony zdrowia były miejscami, gdzie cały czas przestrzegano zaleceń, dlatego było mniejsze ryzyko zachorowań. Badanie okulistyczne wymaga bliskości pacjenta z lekarzem, dlatego mamy również osłony, korzystamy z masek. Okresowo wszyscy pracownicy naszego szpitala badają się w kierunku zakażenie koronawirusem, aby nie narażać siebie i pacjentów.

Czyli pomimo sytuacji, że droga oczna jest możliwą drogą zakażenia, to okulistyka jest bezpieczna?

Nie można powiedzieć, że zakażenie jest niemożliwe, jednak nie ma doniesień, aby dochodziło  do zakażeń wśród pacjentów szpitali okulistycznych. Wśród personelu mogą zdarzać się zakażenia, najczęściej są one przyniesione z zewnątrz. W samych szpitalach, jeśli przestrzegane są zalecenia, to wydaje się, że pacjenci są bezpieczniejsi niż w wielu innych życiowych sytuacjach, np. podczas wizyty w sklepie, u fryzjera czy kosmetyczki.

Jak wspominałem, wykonujemy obecnie wszystkie operacje, które wykonywaliśmy przed pandemią, w tym operacje zaćmy, najbardziej pożądane ze względu na kolejkę oczekujących. Niestety, ta kolejka urosła i już wiemy, że liczba pacjentów, którzy będą operacji zaćmy potrzebować po pandemii, będzie zdecydowanie większa. Chciałbym bardzo mocno zaapelować, aby wszystkie osoby, które czy to chorują przewlekle na choroby oczu, czy podejrzewają u siebie problemy ze wzrokiem, zdecydowały się na korzystanie z porad okulistycznych. Choroby oczu nie poczekają na koniec pandemii, one są cały czas tak samo groźne i wymagają leczenia

Od początku pandemii na szeroką skalę wprowadzono teleporady. Jak sprawdzają się one w okulistyce?

Mamy świadomość, że teleporady w okulistce mogą sprawdzać się tylko w przypadku konieczności przedłużenia recepty na leki, najczęściej w przypadku jaskry. Trzeba jednak pamiętać, że u pacjenta może być konieczna zmiana leczenia. Konieczne może być też wykonanie np. badania ciśnienia wewnątrzgałkowego, pola widzenia, aby sprawdzić czy leki są skuteczne. Najważniejsze jednak, aby pacjenci nie przerywali leczenia. Zawsze mogą zadzwonić, dostać receptę, jednak potem potrzebna jest kontrola. Oczywiście nie wiemy, co przyniesie nam druga fala epidemii. Wydaje się jednak, że procedury w ochronie zdrowia są przestrzegane w dużo większym stopniu niż gdziekolwiek indziej, a większym ryzykiem dla pacjenta jest zaniedbanie leczenia niż przyjście na badanie. Widzimy w statystykach. Nie mamy statystyk dotyczących utraty wzroku, są jednak statystyki zgonów z powodów innych niż COVID-19, i wiemy, że zaniedbanie terapii jest niekorzystne w nowotworach, kardiologii. To samo ma miejsce w okulistyce, tylko nie odnotowuje się, że ktoś stracił wzrok lub widzi gorzej, dlatego nie jest to widoczne statystycznie.

Czy tematykę zjazdu PTO zdominuje pandemia?

Podjęliśmy decyzję, że w tym roku zjazd PTO odbędzie się online. Oczywiście, wszyscy woleliby bezpośrednio wymieniać doświadczenia, jednak jest to formuła, do której z konieczności się przyzwyczajamy. Oczywiście, o pandemii cały czas mówimy, jednak nie jest to temat wiodący całego zjazdu. Wiodącymi tematami będą okulistyka dziecięca i strabologia, neurookulistyka i elektrofizjologia kliniczna, chirurgia zaćmy i chirurgia refrakcyjna. Podczas zjazdu odbędą się m.in. sesja PIKO ? sesja badań podstawowych i klinicznych, sesje plenarne z udziałem wybitnych specjalistów polskich i zagranicznych, sesja plakatowa, sesja młodego okulisty, kursy edukacyjne. Zajmujemy się m.in. kształceniem lekarzy, aby wspierać badania mamy sesje poświęconą naukom podstawowym w okulistyce. Możemy zauważyć, że ze względów epidemicznych mniej jest badań klinicznych lub są one prowadzone w mniejszym wymiarze, natomiast jeśli chodzi o nauki podstawowe w okulistyce, to nadal bardzo dobrze się one rozwijają.

Bardzo ciekawym tematem są choroby powierzchni oka w przebiegu chorób reumatologicznych i hematologicznych. Stworzyliśmy jako PTO na ten temat dokument, we współpracy z Polskim Towarzystwem Reumatologicznym i Polskim Towarzystwem Hematologów, zawierający wytyczne i konsensus ekspertów. Wspólnie z Polskim Towarzystwem Pediatrycznym opracowaliśmy rekomendacje dotyczące badań przesiewowych u dzieci.  Pracujemy w tej chwili nad aktualizacją wytycznych dotyczących terapii jaskry. Z obiecujących projektów dotyczących tej choroby rozwijany jest program e-jaskra. Okres pandemii i lockdownu nie był najlepszym czasem do prowadzenia badań przesiewowych, niemniej jednak program jest rozwijany od strony elektronicznej, ulepszamy m.in. system sztucznej inteligencji.

Artykuł Prof. Jacek Szaflik: Okulistyka w czasach pandemii pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Epidemiologia nie kłamie; za kilkadziesiąt lat prawdopodobnie podwoi się liczba chorych na nowotwór. Dlatego teraz jest ten czas, aby inwestować w onkologię – mówi prof. Rafał Stec, kierownik Kliniki Onkologii WUM

Od niedawna w szpitalu WUM działa Klinika Onkologii. Dlaczego wcześniej jej nie było i dlaczego tak ważna jest onkologia akademicka?

Na wstępie zdaję sobie sprawę, że stoimy w obliczu pandemii koronawirusa i wojny z niewidzialnym wrogiem, a onkologia niestety zeszła na dalszy plan, a tym samym tytuł artykułu nie jest do końca na czasie. Niemniej nie wolno nam zapominać, że nowotwory zabijają w Polsce corocznie ponad 100 tys. ludzi oraz rejestrujemy ponad 170 tys. nowych zachorowań, a milion Polaków jest przed, w trakcie lub po leczeniu onkologicznym. Musimy pamiętać także, że grupa pacjentów onkologicznych jest szczególnie narażona na COVID-19 i powinniśmy za wszelką cenę ją chronić, jednocześnie starając się leczyć zgodnie ze standardami.

W Polsce od wielu lat leczenie nowotworów koncentrowało się w tzw. centrach onkologii. Jednak w miarę rozwoju wiedzy na temat metod leczenia, onkologia stała się coraz bardziej skomplikowana. To nie jest tylko chemioterapia, immunoterapia, terapia genowa; to także terapie ukierunkowane molekularnie. Onkologia akademicka jest ważna, ponieważ w szpitalach akademickich szereg klinik jest na światowym poziomie, a onkologia jest dziedziną interdyscyplinarną. W leczeniu chorych musimy współpracować z innymi specjalistami; dzięki temu pacjent ma szansę na dłuższe życie, lepszą jego jakość i na wyleczenie. A ponieważ samodzielnej Kliniki Onkologii w szpitalu WUM nie było, dlatego trudno było nauczać studentów leczenia wielu nowotworów. Brak położenia nacisku na przedmiot onkologia powodowało, że lekarze często ignorowali ważne objawy nowotworów zgłaszane przez pacjentów.

Onkologia akademicka jest bardzo ważna, ponieważ młodzi lekarze, którzy skończą studia, wielokrotnie zetkną się z pacjentami onkologicznymi. Niedługo liczba zgonów z powodu nowotworów dogoni liczbę zgonów z powodu układu krążenia, a w Polsce mamy zaledwie niespełna 900 onkologów: liczba ta nieznacznie wzrasta od lat, pomimo że nowych chorych przybywa. Lekarze niechętnie wybierają onkologię jako specjalizację, wydaje im się trudna i obciążająca. Tymczasem leczenie onkologiczne w ostatnich latach bardzo się zmieniło. Jedynie uczelnie akademickie są w stanie zachęcić studentów do wybierania specjalności onkologicznych i odpowiednio wykształcić pod kątem nauczania onkologii.

Musimy szybko wykształcić znakomite kadry medyczne: takie są potrzeby pacjentów. Każdy instytut i oddział onkologii na świecie ściśle współpracuje z uniwersytetem medycznym – dzięki temu poziom leczenia onkologicznego jest coraz lepszy. Dzięki temu, że na uczelni medycznej uczymy studentów, a jednocześnie prowadzimy badania naukowe, możemy leczyć pacjentów na najwyższym poziomie. Onkologia akademicka powinna być mocna, tymczasem w wielu uczelniach jest jedynie ?szczątkowa?. Poza tym w klinikach nie ma pełnego profilu programów lekowych, a bardzo ważne jest, aby studenci mogli w praktyce zobaczyć, jak wygląda leczenie chorych na różne nowotwory.

Stworzyliście autorski program nauczania onkologii na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym?

Tak, opracowaliśmy również autorski podręcznik, który uzyskał patronat Polskiego Towarzystwa Onkologicznego. Są w nim omówione metody leczenia wszystkich nowotworów. Podręcznik uzyskał znakomite recenzje na dwóch uniwersytetach – Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie oraz Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Mieliśmy także pozytywne recenzje studentów i młodych lekarzy. To jest nowoczesny podręcznik, nie tylko dla onkologów, ale także dla lekarzy innych specjalności. Oni również mogą do niego sięgnąć i w przystępny sposób i poznać, jak obecnie wygląda leczenie nowotworów.

Dzięki temu nawet lekarze niebędący onkologami zwrócą potem uwagę na wczesne objawy nowotworu u pacjenta?

Ważne jest właśnie to, aby lekarz rodzinny, kardiolog, dermatolog czy inny specjalista zwracali uwagę na objawy zgłaszane przez pacjenta i pogłębili diagnostykę. Dzięki temu jest szansa na wczesne wykrycie nowotworu i oczywiście sukces w postaci wyleczenia.

W Klinice Onkologii będą leczone wszystkie nowotwory?

Docelowo chcemy leczyć wszystkie nowotwory. Nie mamy jeszcze wszystkich programów lekowych, jednak większość już tak.Nie ma u nas radioterapii, ale współpracujemy z Centrum Onkologii, szpitalem MSWiA i WIM.

Leczenie wszystkich nowotworów w klinice to duże wyzwanie.

Tak, aczkolwiek nie nastawiamy się na tzw. łatwe przypadki. Będziemy chcieli skupić się na bardziej wymagających, przy których konieczna jest współpraca lekarzy innych specjalności. Nie na stawiamy na liczbę pacjentów, tylko przede wszystkim na jakość leczenia. Na tyle, ile jest to możliwe, będziemy się starali pomóc pacjentom i traktować ich w sposób indywidualny. Chcemy mieć też czas na rozmowę z chorym, aby nie czuł się on zagubiony. Pacjent powinien być traktowany podmiotowo, a nie przedmiotowo.

Czy w klinice będzie też psycholog, dietetyk?

Psycholog jest zatrudniony w Katedrze Chorób Wewnętrznych Kliniki Onkologii i Hematologii. Jest również dietetyk, który nas wspomaga, współpracujemy również z kliniką żywieniową Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, która nas też wspomaga, jeśli chodzi o problemy żywieniowe Naszych Pacjentów. Proszę zauważyć, jaka ogromna liczba specjalności bierze udział w procesie diagnostyczno-terapeutycznym pacjenta onkologicznego. To nie jest jedynie onkolog, tylko cały zespół ludzi, który musi ze sobą współpracować.

Mamy również możliwość współpracy ze znakomitym Zakładem Diagnostyki Medycznej oraz Zakładem Genetyki Medycznej. Mamy ogromne wsparcie dyscyplin podstawowych, bez których nowoczesna onkologia też by nie istniała. Jest znakomity zespół pielęgniarski, bardzo dobrze wykształcony, empatyczny, a także wielu młodych lekarzy, którzy pragną się rozwijać i zdobywać wiedzę. Mam nadzieję, że będą tu mogli rozwijać swoje kariery zawodowe, naukowe, kliniczne; a dla mnie będzie ogromną przyjemnością i zaszczytem pracować z tymi ludźmi.

Jak na razie klinika nie jest duża. Będzie się rozwijać?

Jest pięć dwuosobowych sal oraz oddział chemioterapii dziennej. Proszę zauważyć, że leczenie onkologiczne nie polega dziś na leżeniu w łóżku w szpitalu. Pacjent dostaje leki, chemioterapię, infuzor, który podaje  pacjentowi chemioterapię w domu. Pacjenci nie muszą leżeć w szpitalu. Szpital jest tylko dla tych chorych, którzy bardzo źle tolerują leczenie, mają powikłania lub wymagają pilnej interwencji lekarzy innych specjalności. Pacjent onkologiczny powinien, jeśli to możliwe, być w domu ? pełnić role rodzinne, zawodowe, socjalne, społeczne. Na tyle, ile mu choroba pozwala, powinien żyć jak człowiek bez choroby nowotworowej.

Obecnie klinika to pięć dwuosobowych sal i sala do chemioterapii dziennej. A jak widzi Pan rozwój kliniki?

Oczywiście, chciałbym, by klinika była większa, żeby były dobre warunki socjalne dla personelu pielęgniarskiego i lekarskiego. Chciałbym stworzyć kolejną salę dla chemioterapii dziennej. W dalekiej przyszłości marzy mi się oddzielny budynek onkologii, gdzie będzie radioterapia, hematologia i onkologia. To bardzo daleka i trudna droga, na pewno konieczne będzie wsparcie Ministerstwa Zdrowia, które musi dostrzec, że onkologia akademicka jest istotna. Pacjentów onkologicznych jest obecnie bardzo wielu, a będzie coraz więcej. Powinni być właściwie leczeni. Moim marzeniem jest to, aby udało się zrealizować pomysł całego budynku poświęconego onkologii. To nie jest wygórowane marzenie, wynika ono z danych epidemiologicznych. Epidemiologia nie kłamie; za kilkadziesiąt lat prawdopodobnie podwoi się liczba chorych na nowotwór. Dlatego teraz jest ten czas, aby inwestować w onkologię.

Rozmawiała Katarzyna Pinkosz

Artykuł Prof. Rafał Stec: Teraz jest czas, by inwestować w onkologię pochodzi z serwisu Świat Lekarza.