Liczba kandydatów starających się o indeks studiów medycznych jest relatywnie, medialnie, jeszcze duża, ale liczby podawane przez mass media są częściowo zafałszowane. Kim będzie lekarz w Polsce za kilka lat?

Parę lat temu, ku mojemu zaskoczeniu, podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych, dowiedziałem się, że zmniejszyła się liczba uczelni kształcących lekarzy. Na pytanie dlaczego, padło wypunktowane i precyzyjne, po amerykańsku, wyjaśnienie. Po pierwsze, studia są drogie, a nawet bardzo drogie. Po drugie, zanim lekarz zaczyna zarabiać godziwe pieniądze, od zakończenia studiów musi minąć co najmniej kilka lat, zwykle nie mniej, niż pięć. W tym czasie jego zarobki uznać można ? jak na standard ludzi z pozycją ? za prawie głodowe. W tym samym czasie rówieśnik lekarza, lecz po innych studiach, zarabia już znacznie więcej. Po trzecie, ubezpieczenia lekarzy są w Stanach bardzo wysokie. Na przykład ubezpieczenie położnika, w zależności od stanu, sięga czasem rocznie nawet dwustu tysięcy dolarów. Dlatego w Stanach do medycyny garną się głównie tzw. nowi emigranci, którzy widzą w niej szansę na lepsze życie. W podobny sposób zaczyna wyglądać problem lekarzy w Europie Zachodniej.

A co w Polsce? Artykuł opatrzyłam powyższym tytułem patrząc oczywiście na nasze warunki. Niestety, nie jest najlepiej. Wprawdzie liczba kandydatów starających się o indeks studiów medycznych jest relatywnie, medialnie, jeszcze duża, ale liczby podawane przez mass media są częściowo zafałszowane. Wynika to choćby z faktu, że kandydat po maturze może zgłosić swój akces na medycynę nie tylko na jednym uniwersytecie. Dodatkowo, w Polsce dzięki kolejnym ?reformom? szkolnictwa średniego, istnieje konieczność zdecydowania się na określony kierunek studiów, tak naprawdę już w pierwszej klasie liceum. A więc o swoich studiach decyduje gimnazjalista! A jeśli już wybierze i zacznie studiować, to na pytanie o specjalizację (mówię tu o studentach ostatniego roku wydziału lekarskiego) najczęściej pada odpowiedź: wyjazd za granicę. Dlaczego?

Ano w Polsce, podobnie jak w Stanach, pensje młodych lekarzy przed specjalizacją, która trwa minimum pięć lat, są podobnie jak w Stanach i nie tylko, niewystarczające do godziwego życia. Niestety, po specjalizacji problem zostaje. Chyba że, tak jak w mojej klinice, młoda pani docent pracuje non stop 56 (!) godzin. W związku z tym polscy lekarze, zwracając się do młodych kolegów, dają często odpowiedź na zawarte w tytule pytanie: ?not to be a doctor?. Myślę, że wszystko to razem powoduje, że mamy jedno z trzech ostatnich miejsc w Europie, jeśli chodzi o liczbę lekarzy przypadających na liczbę mieszkańców. I wiele wskazuje na to, że uda nam się ten wynik ?poprawić? ? niestety, w dół.

Podsumowując, może za kilka lat będą nas leczyć lekarze z Ukrainy i Kazachstanu. Co oczywiście nie oznacza, że będą to źli lekarze. ?

Artykuł Zawód: lekarz. Być albo nie być… pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Trwa dyskusja, czy w Polsce ma zostać zachowana specjalizacja internistyczna, czy?

No, właśnie. Trudno uwierzyć, żeby lekarze rodzinni osiągnęli w krótkim czasie poziom kompetencji specjalistów z interny, niewątpliwie najtrudniejszej dziedziny sztuki medycznej. Lekarz, który zgłębił wiedzę z zakresu endokrynologii, kardiologii, pulmonologii, alergologii, nefrologii, onkologii, diabetologii, reumatologii i hematologii, przekracza granicę, za którą rodzi się sztuka.

Nie przez przypadek powstały książki profesora Andrzeja Szczeklika o uzdrowicielskiej mocy natury i sztuki (?Katharsis?), o chorych, chorobach i poszukiwaniu duszy medycyny (?Kore?), o nieśmiertelności (?Prometejski sen medycyny?). Interna jest przesuwaniem granicy między możliwościami ludzkiego rozumu wynikającymi z doświadczeń a nieskończonością.

Wydanie ?Świata Lekarza?, które właśnie ukazało się drukiem, poświęcone jest internie. Zachęcił nas do tego profesor Jacek Imiela. Okazało się, że zagadnień związanych z tą dziedziną medycyny jest tak dużo, że nie udało się zmieścić wszystkich artykułów w tym jednym wydaniu. Dlatego wczesną jesienią ukaże się ?Świat lekarza? z kolejnymi publikacjami poświęconymi internie.

Nie wszyscy wiedzą, że profesor Jacek Imiela od wielu lat organizuje obóz dla studentów medycyny w Działdowie. W tym roku będzie to już 33 wizyta kolejnej, kilkudziesięcioosobowej grupy studentów. Są to młodzi ludzi zrzeszeni w Studenckim Internistycznym Kole Naukowym przy I Oddziale Chorób Wewnętrznych i Nefrologii Międzyleskiego Szpitala Specjalistycznego w Warszawie, Kole Podstawowej Opieki Zdrowotnej i Pielęgniarstwa Środowiskowego przy Zakładzie Pielęgniarstwa Społecznego, Studenckim Kole Kardiologicznym przy I Katedrze i Zakładzie Kardiologii WUM oraz w Studenckim Kole Diabetologicznym przy Klinice Gastroenterologii i Chorób Przemiany Materii WUM. Praktyki odbędą się tradycyjnie na oddziale chorób wewnętrznych SPZOZ w Działdowie. Studenci ? podzieleni na dwu- lub trzyosobowe, wieloprofilowe zespoły ? będą zajmować się pacjentami pod czujnym okiem prof. Imieli.

Zachęcam do przeczytania wywiadu z prof. Jackiem Imielą, który pojawił się w bieżącym magazynie „Świat lekarza” oraz na naszym portalu. Poświęcony jest internie i jej roli w medycynie.

Życzę udanych wakacji.

Waldemar Wierzba
redaktor naczelny

waldemar.wierzba@mediatv.com.pl

Artykuł Niezwykła specjalizacja internistyczna pochodzi z serwisu Świat Lekarza.