Polska nie jest potęgą w sportach zimowych, chociaż w przeszłości nasi sportowcy potrafili sprawić miłą niespodziankę. Jak będzie w Soczi?

Ceremonią otwarcia zatytułowaną ?Sen o Rosji? rozpoczęły się Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Soczi. To wielkie przedstawienie, ukazujące w największym skrócie historię gospodarza imprezy, jest wydarzeniem samym w sobie. Igrzyska olimpijskie zawsze wywołują ogromne emocje, i to nie tylko w środowisku sportowym. Każde państwo za punkt honoru stawia sobie udział choćby jednego sportowca w tym największym święcie sportu. W hierarchii wartości medalowej igrzyska olimpijskie wyprzedzają mistrzostwa świata i mistrzostwa Europy. Dlatego marzeniem każdego sportowca jest start na igrzyskach olimpijskich i możliwość zmierzenia się ze sportowcami z całego świata.

Podczas ceremonii otwarcia nasza reprezentacja prezentowała się pięknie. I chociaż tym razem nie w kożuszkach, z których dawniej słynęła, to reprezentacyjne stroje naszej ekipy zrobiły wrażenie. Nie jesteśmy potęgą w sportach zimowych, chociaż nasi sportowcy potrafili w przeszłości sprawić miłą niespodziankę. Każdy kto miałby typować naszych pewniaków do medali jednym tchem wymienia dwa nazwiska: Justyna Kowalczyk i Kamil Stoch. Oboje są liderami naszej reprezentacji i mogą spełnić nadzieje kibiców. O ile Kamil Stoch tryskał formą jeszcze przed Igrzyskami, to forma Justyny Kowalczyk była wielką niewiadomą ze względu na kontuzję.

Kamil Stoch wraz z całym zespołem naszych skoczków narciarskich jest znakomicie prowadzony przez trenera Łukasza Kruczka. Mimo, że w tej grupie jest naturalna rywalizacja, to wszyscy akceptują fakt, że jej liderem jest Kamil Stoch. Skromny, zawsze patrzący z dystansem na swoje skoki i osiągnięcia, inteligentny i opanowany, sprawia wrażenie sportowca, który jest w pełni świadomy swoich umiejętności, wie jak należy się koncentrować w najważniejszych momentach. Pokazał swoją klasę już w pierwszej rywalizacji na średniej skoczni nokautując rywali i zdobywając złoty medal olimpijski. Jeśli dodamy, że ładnie mówi o skokach, to mamy mistrza, który potrafi zjednać sobie nawet najbardziej wymagających kibiców.

Zwykle mówimy, że mistrzowie zachowują się jak mistrzowie zanim jeszcze mistrzami zostaną. Kamil Stoch będzie mistrzem olimpijskim i da nam swoimi występami wiele radości oraz podniesie adrenalinę każdego kibica do maksymalnych granic. Trzymajmy kciuki mocno za wszystkich olimpijczyków, którzy wystartują w biało-czerwonych barwach. Oby i na tych igrzyskach fortuna im sprzyjała.

Artykuł Zimowe Igrzyska w Soczi pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Polska reprezentacja znajduje się w kryzysie, ale to właśnie kryzys jest wielką szansą dla nowego selekcjonera. Nowy selekcjoner to Adam Nawałka.

Trener Adam Nawałka został selekcjonerem reprezentacji Polski. Nieudane eliminacje naszej drużyny do finałów mistrzostw świata w Brazylii spowodowały, że Waldemar Fornalik musiał pożegnać się z tym stanowiskiem. W rankingu FIFA spadliśmy na 78 miejsce. To kompromitujący wynik, biorąc pod uwagę, że mamy zawodników, którzy na arenie międzynarodowej są uznanymi gwiazdami. Robert Lewandowski, Kuba Błaszczykowski czy Wojciech Szczęsny to przecież piłkarze z najwyższej półki europejskiej.

Polska reprezentacja znajduje się w kryzysie, ale to właśnie kryzys jest wielką szansą dla nowego selekcjonera. Każdy wynik trochę lepszy od tego, jaki osiągnęła nasza drużyna w ostatnich eliminacjach będzie już sukcesem. Tym łatwiej będzie o dobry wynik nowemu selekcjonerowi w nadchodzących eliminacjach do finałów mistrzostw Europy, że tym razem dzięki reformie wprowadzonej przez Michaela Platini, do turnieju finałowego we Francji awansuje nie 16 drużyn, jak to było dotychczas, ale 24 ? a więc prawie połowa startujących zespołów. Aż trudno sobie wyobrazić, aby w tej grupie mogło zabraknąć polskiej reprezentacji.

Finały mistrzostw Europy również dają większą szansę na sukces, bo wśród 24 zespołów będą też takie, z którymi łatwiej nam będzie rywalizować. Dlatego z nadzieją patrzę w przyszłość polskiego futbolu. Wierzę przede wszystkim w nową generację młodych polskich piłkarzy, którzy stanowią dzisiaj reprezentację U-21 i mają wielką szansę na awans tej drużyny do finałów mistrzostw Europy. To oni powinni ponieść na swoich barkach naszą narodową drużynę do sukcesu. Trzeba tylko odwagi selekcjonera i jego ekipy. W reprezentacji potrzeba rewolucyjnych zmian, odważnych rozwiązań i decyzji. Jeśli jednak to będzie ta sama selekcja, ten sam sposób gry, ustawienie i sposób pracy, to na nic specjalnego liczyć nie będzie można…

Adam Nawałka wie, jakie są oczekiwania środowiska i kibiców. Musi szybko przeistoczyć się z trenera klubowego w selekcjonera narodowej reprezentacji. Pierwsze mecze ze Słowacją i Irlandią pod jego kierownictwem nie wypadły obiecująco i trzeba jak najszybciej wyciągnąć z nich wnioski. Jak się okazuje nie jest łatwo zmienić się z człowieka, który dotychczas pracował pod presją wyniku, którym interesowało się około 50 tysięcy kibiców, na menedżera, który poniesie odpowiedzialność w stosunku do 28 milionów kibiców, bo tyle osób przyznaje się do kibicowania reprezentacji Polski w piłce nożnej. I tego właśnie Adamowi Nawałce życzę w Nowym Roku 2014, aby stał się rzeczywistym liderem naszego najważniejszego zespołu w Polsce.

Artykuł Selekcjoner nr 52 pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Nic tak nie poprawia humoru jak dobry wynik naszej reprezentacji w piłce nożnej.

Zwycięski mecz reprezentacji Polski z Danią przywrócił kibicom nadzieje na pozytywne zakończenie eliminacji do finałów mistrzostw świata w Brazylii. Polska reprezentacja jest najbardziej nieprzewidywalną drużyną w Europie. Rzadko się zdarza, aby drużyna każdy mecz grała w innym ustawieniu. Jak króliki z kapelusza są wyciągani nowi polscy gracze, których nazwisk muszą uczyć się nie tylko kibice, ale i koledzy…

Nikt nie miał wątpliwości, oglądając pierwszą połowę meczu z Danią, że nasz zespół gra źle. Piłkarze schodzili z boiska żegnani gwizdami kibiców. Po przerwie nastąpiło kilka zmian w zespole i ? jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki ? nasz zespół zdobył dwie bramki, zwyciężając 3:2. Co prawda, był to tylko mecz towarzyski, ale jego wynik wpływa na atmosferę w zespole i wokół reprezentacji.

Tymczasem eliminacje do finałów mistrzostw świata w Brazylii wchodzą w decydującą fazę. Przed nami mecze z reprezentacjami Czarnogóry i San Marino, a miesiąc później kolejne dwa na Ukrainie i w Anglii. Jeśli dopisze nam szczęście, to eliminacje mogą zakończyć się sukcesem. Jeśli Waldemarowi Fornalikowi uda się ustawić zespół tak, jak w drugiej połowie meczu z Danią, a piłkarze będą w takiej formie jak nasz skrzydłowy Waldemar Sobota, to o wyniki w kolejnych meczach możemy być spokojni. Kibice, mimo że po pierwszej połowie żegnali piłkarzy gwizdami, to po meczu z Danią byli zadowoleni. Albowiem nic tak nie poprawia humoru jak dobry wynik naszej reprezentacji w piłce nożnej.

Jednak na konferencji prasowej po meczu selekcjoner stwierdził, że w drużynie panuje nie najlepsza atmosfera. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że piłkarzy zaczyna dzielić sponsoring. W drużynie jest około trzydziestu piłkarzy, ale realną wartość marketingową dla sponsorów mają tylko ci najpopularniejsi. Dlatego Robert Lewandowski czy Kuba Błaszczykowski buntują się, że w reklamie wykorzystuje się wyłącznie ich wizerunek, a ciężar świadczenia obowiązku dla sponsora nie rozkłada się równo na innych piłkarzy. Robert Lewandowski, schodząc z boiska, był żegnany przez kibiców gwizdami. Można powiedzieć, że wygwizdano naszego snajpera, bo kibice liczą w jego grze na więcej, a przede wszystkim na zdobywanie bramek. Ale uważam, że podtekst tego niezadowolenia nie ma wiele wspólnego z grą zawodnika. Bywało wcześniej, że grał jeszcze gorzej i nie było takich reakcji na trybunach.

W najbliższych meczach reprezentacji musi zagrać wszystko: od atmosfery wewnątrz drużyny, przez znakomitą formę zawodników, aż po trafioną selekcję piłkarzy. Wierzę, że Waldemar Fornalik postawi na szczęśliwe numery na koszulkach i jak w ruletce zgarnie całą pulę. Awans do finałów mistrzostw świata byłby najlepszym prezentem, jaki mogliby otrzymać polscy kibice po nieudanych finałach Mistrzostw Europy 2012.

Artykuł Selekcyjna ruletka w piłce nożnej pochodzi z serwisu Świat Lekarza.

Polonia nie miała szczęścia do właścicieli klubu, którzy nie umieli prowadzić sportowego biznesu i pozostawili po sobie długi.

Na oczach całej sportowej Polski, przy biernej postawie spółki Ekstaklasa i PZPN, umierała drużyna ekstraklasy Polonia Warszawa. Klub założony w 1911 roku, który ? jak mówi honorowy Prezes Polonii Jerzy Piekarzewski ? oparł się hitlerowcom, przeżył polskich naśladowców stalinizmu, a zniszczył go jeden nieuczciwy człowiek. Jak to się dzieje, że jedna osoba może wyrzucić na śmietnik klub z ponad stuletnią historią, otrzepać dłonie i wynieść się do innego miasta?

Obiekt przy Konwiktorskiej jest specjalnym miejscem w Warszawie. Tablica wmurowana przy wejściu głównym przypomina, że w czasie Powstania Warszawskiego na stadionie Polonii ginęli żołnierze walczący z okupantem. Polonia to pierwszy po wojnie mistrz Polski (1946). Na powtórzenie takiego sukcesu drużyna musiała czekać do sezonu 2000/2001, kiedy sięgnęła po mistrzostwo, puchar i superpuchar Polski. Polonia nie miała szczęścia do właścicieli klubu, którzy nie umieli prowadzić sportowego biznesu i pozostawili po sobie długi. Zespół, który mimo ubytków kadrowych zajął szóste miejsce w ekstraklasie, z dnia na dzień przestał istnieć. Piłkarze i trenerzy uzyskali od PZPN wolne karty i szukali nowego pracodawcy. Pozostał wymagający inwestycji obiekt w centrum Warszawy oraz grupy juniorskie, których marzenia o grze w zespole ligowym zostały zaprzepaszczone.

Polonia ma około pięćdziesięciu tysięcy kibiców w Warszawie i zagranicą. Właśnie środowisko fanów sportu zmobilizowało grupę oddanych klubowi ludzi do założenia stowarzyszenia, którego zadaniem jest próba odbudowy klubu. Honorowy Prezes Klubu Jerzy Piekarzewski obawia się, że nie doczeka dnia, aby zobaczyć swoją ukochaną drużynę w ekstraklasie, ale mimo to po raz kolejny zaangażował się w walkę o odrodzenie klubu. Polonia jest jak Feniks, który co jakiś czas odradza się z popiołu. Oby to się udało dla dobra setek ćwiczących dzieci, dla dobra Warszawy i sportu.

Polonia to historyczna marka i logo rozpoznawalne na całym świecie. To także lista wspaniałych nazwisk sportowców, działaczy i trenerów, którzy przez ponad sto lat pracowali na markę tego zasłużonego dla polskiego sportu klubu. Polonia zawsze była utożsamiana z wielkimi nazwiskami sportowców, medalistami olimpijskimi mistrzostw Europy i mistrzostw świata. Nazwiska Ireny Szewińskiej i Władysława Komara w lekkiej atletyce, Waldemara Marszałka w sportach motorowych, Hanny Loth, Urszuli Pulkowskiej, Jadwigi Korbasińskiej w koszykówce żeńskiej, Bogdana Bartosiewicza, Jerzego Piskuna, Janusza Wichowskiego w koszykówce męskiej oraz wielu, wielu innych, zapisały się na zawsze złotymi zgłoskami w historii polskiego sportu. Warszawa powinna mieć kilka klubów w najwyższych klasach rozgrywkowych, i to nie tylko w piłce nożnej.

Artykuł Jak Feniks z popiołów – Polonia pochodzi z serwisu Świat Lekarza.