Epidemia minie. Pracujemy zdalnie lecz normalnie: Marcowe „Nowe Terapie” dostarczy Państwu Poczta Polska, "Świat Lekarza – Onkologia i Hematologia 2020”, skierujemy do druku w kwietniu.
Stworzyliśmy „Świat Lekarza 3D”. Będzie ukazywał się dwa razy w miesiącu, roześlemy go elektronicznie do 40.000 lekarzy.
Stworzyliśmy wydzieloną sekcję ekspercką „Świata Lekarza” na portalu pacjenci.pl/kategorie/swiat-lekarza Dzięki temu dotrzemy z profesjonalnymi informacjami lekarskimi do 1,5 miliona UU.
Zapraszamy do lektury Świata Lekarza/ Nowe Terapie oraz na strony swiatlekarza.pl i pacjenci.pl/kategorie/swiat-lekarza
Paweł Kruś, wydawca i redaktor prowadzący Świata Lekarza

Cukrzyca: Ryzodeg

Nazwa leku, podmiot odpowiedzialny:

Ryzodeg (insulinum degludecum + insulinum aspartum)
Novo Nordisk Pharma

Wskazanie do refundacji:
Cukrzyca typu 1 u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat i powyżej, cukrzyca typu 2 u pacjentów leczonych insuliną NPH od co najmniej 6 miesięcy i z HbA1c (ang. glycated hemoglobin, hemoglobina glikowana) ≥8% oraz cukrzyca typu 2 u pacjentów leczonych insuliną NPH od co najmniej 6 miesięcy i z udokumentowanymi nawracającymi epizodami ciężkiej lub nocnej hipoglikemii, cukrzyca o znanej przyczynie (zgodnie z definicją wg WHO).

Procedura: refundacyjna
Pozostałe wskazania: Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) Ryzodeg jest wskazany do stosowani a w leczeniu cukrzycy u dorosłych , młodzieży i dzieci w wieku powyżej 2 lat.

Problem zdrowotny:
Cukrzyca to grupa chorób metabolicznych, charakteryzujących się hiperglikemią wynikającą z defektu wydzielania lub działania insuliny. Przewlekła hiperglikemia w cukrzycy wiąże się z uszkodzeniem naczyń krwionośnych oraz nerwów.

Wskutek uszkodzenia małych naczyń krwionośnych (mikroangiopatia) dochodzi do uszkodzenia oczu (retinopatia) i nerek (nefropatia), co może doprowadzić do ślepoty oraz niewydolności nerek. Przyspieszony przez hiperglikemię proces miażdżycy w dużych naczyniach krwionośnych prowadzi do ich uszkodzenia (makroangiopatia), co skutkuje zawałami serca oraz udarami mózgu. Uszkodzenie nerwów prowadzi z kolei do różnych postaci neuropatii.

Cukrzyca typu 1 (T1DM, ang. Type 1 Diabetes Mellitus) to choroba autoimmunologiczna lub idiopatyczna, która – na skutek zniszczenia komórek β trzustki – prowadzi zwykle do bezwzględnego niedoboru insuliny, hormonu peptydowego o działaniu ogólnoustrojowym, niezbędnego do metabolizmu węglowodanów, a także białek i tłuszczów. Typ 1 występuje u 10-20% wszystkich chorych na cukrzycę.

Cukrzyca typu 2 (T2DM, ang. Type 2 Diabetes Mellitus) to choroba wynikająca z postępującego zaburzenia wydzielania insuliny z towarzyszącą insulinoopornością tkanek. Typ 2 stanowi ok. 80-90% przypadków cukrzycy i dotyczy głównie osób dorosłych, szczególnie w wieku podeszłym. Cukrzycę typu 2 rozpoznaje się jednak u chorych coraz młodszych, nawet u dzieci i nastolatków.

Termin „cukrzyca o znanej przyczynie” obejmuje szerokie spektrum przypadków przewlekłej hiperglikemii, wymienionych w etiologicznej klasyfikacji cukrzycy według WHO jako „inne specyficzne typy cukrzycy”.

Do głównych objawów cukrzycy zalicza się: spadek masy ciała, zwiększone oddawanie moczu, nadmierne pragnienie, osłabienie i wzmożoną senność.

Najistotniejszy wpływ na rokowanie w cukrzycy mają: powikłania sercowo-naczyniowe, a także niewydolność nerek, ślepota oraz zespół stopy cukrzycowej.

Powikłania sercowo-naczyniowe są głównymi przyczynami zgonów i niepełnosprawności pacjentów z cukrzycą. Cukrzyca i jej inne, ostre powikłania mogą być także przyczyną śmierci.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad 3 mln osób dorosłych (ok. 8% populacji). Na cukrzycę typu 1 choruje 6400 dzieci w wieku 0-14 lat oraz ok. 180 000 osób powyżej 14. r.ż.

Leczenie i cele leczenia:

Odnalezione wytyczne wskazują, że insulinoterapia jest jedynym sposobem leczenia cukrzycy typu 1. Stosowanie gotowych mieszanek insulinowych w przypadku cukrzycy typu 1 nie jest zalecane u wszystkich pacjentów, zarówno u pacjentów dorosłych, jak i pediatrycznych, ze względu na konieczność częstego dostosowania dawek insuliny u tych pacjentów.

Wytyczne IDF 2013 dotyczące leczenia cukrzycy typu 2 wymieniają mieszankę insulinową jako jedną z opcji terapeutycznych w leczeniu III linii. Natomiast polskie wytyczne wskazują na możliwość zastosowania mieszanek insulinowych w przypadku pacjentów z cukrzycą typu 2, u których odwlekano wprowadzenie insuliny, w wyniku czego u pacjenta wystąpiła nasilona hiperglikemia, a odsetek HbA1c znacznie przekroczył cel terapeutyczny.

Leczenie cukrzycy o znanej przyczynie (zgodnie z definicją wg WHO) oparte jest na stosowaniu doustnych leków przeciwcukrzycowych, mieszanek insulinowych (ludzkich lub analogowych), insuliny LAA lub insuliny LAA w skojarzeniu z leczeniem insuliną bolusową.

Obecnie finansowane ze środków publicznych w Polsce są insuliny, w tym krótkodziałająca insulina ludzka – RHI (ang. regular human insulin), szybkodziałający analog insulin – RAA (ang. rapid-acting insulin analogs), insulina ludzka o przedłużonym uwalnianiu – NPH, długodziałający analog insuliny – LAA , mieszanki insulin – MIX (MIXa – mieszanki insulin analogowych; MIXh – mieszanki insulin ludzkich) w ramach grup limitowych 14.1, Hormony trzustki – insuliny ludzkie i analogi insulin ludzkich oraz 14.3, Hormony trzustki – długodziałające analogi insulin.

Rozwiązania międzynarodowe:

Odnaleziono 11 publikacji dotyczących praktyki klinicznej w leczeniu cukrzycy typu 1 oraz typu 2: American Diabetes Association/ European Association for the Study of Diabetes (ADA/EA DS) 2018; American Diabetes Association (ADA) 2018; Diabetes UK Position Statements 2019 (Wielka Brytania); Diabetes Canada 2018 TDM2; Diabetes Canada 2018 TDM2 Children; Diabetes Canada 2018 TDM1; Diabetes Canada 2018 TDM1 Children; International Diabetes Federation (IDF) 2013; Polskie owarzystwo Diabetologiczne (PTD) 2019; International Society for Pediatric and Adolescent Diabetes ISPAD – Danne 2018; International Society for Pediatric and Adolescent Diabetes ISPAD – Moran 2018. Autorzy amerykańsko-europejskich wytycznych ADA/ EA DS 2018 dotyczących cukrzycy typu 2 nie opowiadają się za stosowaniem mieszanek insulinowych w rutynowej praktyce klinicznej przy intensyfikacji insulinoterapii, szczególnie w przypadku preparatów stosowanych trzy razy dziennie. Według wytycznych skuteczność mieszanek insulinowych jest jednak bardzo wysoka, a wśród zalet należy wymienić mniejszą liczbę iniekcji niż przy schemacie insulina bazowa/ bolus stosowanym przed każdym posiłkiem, natomiast wśród wad ryzyko hipoglikemii i częste dostosowywanie dawki w celu uzyskania optymalnej skuteczności.

W wyniku wyszukiwania odnaleziono 3 rekomendacje refundacyjne dotyczące stosowania produktu Ryzodeg.

Pozytywna: Pharmaceutical Benefits Advisory Committee (PBAC) 2018 – rekomendacja pozytywna we wskazaniu: dorośli chorzy z cukrzycą wymagający insulinoterapii. Wnioskowany lek spełniał warunek non-inferiority we wszystkich analizowanych badaniach.

Negatywne: Pharmaceutical Benefits Advisory Committee (PBAC) 2017 – rekomendacja negatywna z uwagi na fakt, iż wybrany komparator dla terapii cukrzycy typu 1 (insulina aspart) był zdaniem PBAC niewłaściwy, wnioskowana cena dla IDegAsp była wyższa niż cena dla insuliny glargine i w tym kontekście należałoby przedstawić kliniczne dane porównujące oba preparaty; All Wales Medicines Strategy Group (AWMSG) 2013 – produkt leczniczy Ryzodeg nie został zaakceptowany do stosowania w Walii we wskazaniu: cukrzyca typu 2 u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. r.ż. w ramach publicznej służby zdrowia (ang. NHS-National Health Service), ze względu na brak przedłożenia wniosku przez podmiot odpowiedzialny.

Według informacji przedstawionych przez wnioskodawcę Ryzodeg jest refundowany w 3 krajach UE i EF TA (na 31 wskazanych): Dania, Liechtenstein, Szwajcaria.

Podobne wiadomości

Nie ma możliwości dodania komentarza