Marsz Milczenia Medyków organizowany przez wszystkie zawody medyczne przeszedł ulicami Warszawy w sobotę, 10 maja. Publikujemy treść listu intencyjnego, który został odczytany na początku wydarzenia, oraz postulaty środowiska medycznego. Poniższe dokumenty otrzymała minister zdrowia Izabela Leszczyna

Postulaty

Jako Komitet Organizacyjny akcji Medycy Przeciw Nienawiści oraz Marszu Milczenia reprezentujący wszystkie zawody medyczne apelujemy o:

Nadanie renty dziecku zmarłego lekarza Tomasza Soleckiego.

oraz wprowadzenia zmian w trzech aspektach bezpieczeństwa:

I. Mechanizmy podnoszące bezpieczeństwo personelu medycznego

1. Kontrola dostępu do placówek medycznych i konieczność opracowania ogólnopolskich standardów wejścia na teren placówki ochrony zdrowia (kontrola, identyfikacja, monitoring).

Stworzenie systemowego i jednolitego rozwiązania powiadamiania o zagrożeniu bezpieczeństwa personelu medycznego i agresji oraz natychmiastowej reakcji Policji czy Straży Miejskiej.

II. Realna i skuteczna ochrona prawna personelu medycznego

1. Rozszerzenie statusu funkcjonariusza publicznego na wszystkie zawody medyczne, bez względu na miejsce wykonywania świadczenia. Udzielając procedur poza placówkami medycznymi oraz w czasie transportu personel również powinien być chroniony.
2. Wprowadzenie odrębnego przepisu penalizującego agresywne lub niebezpieczne zachowania w szpitalach i przychodniach jako zakłócanie porządku publicznego.
3. Włączenie gróźb wobec pracowników ochrony zdrowia do katalogu przestępstw ściganych z urzędu, zwiększenie kar i przede wszystkim stosowanie zasady nieuchronności kary w wypadku napaści na pracownika medycznego.

III. Ochrona danych personelu medycznego

1. Konieczność zastrzeżenia danych osobowych (imię, nazwisko, adres) lekarzy i innych zawodów medycznych w rejestrach publicznych (CEIDG, RPWDL)

Należy rozumieć, że część aktów agresji jest dokonywana przez osoby w kryzysie zdrowia psychicznego. Należy podjąć działania na rzecz upowszechnienia i usprawnienia mechanizmów wczesnego reagowania przyspieszających leczenie psychiatryczne.

Podkreślamy, że wszelkie zmiany w zakresie bezpieczeństwa personelu powinny wypracowane i wdrażane z udziałem przedstawicieli wszystkich zawodów medycznych.

Naczelna Izba Lekarska
Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy
Porozumienie Rezydentów OZZL
Porozumienie Chirurgów-SKALPEL
Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych
Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych
Krajowa Izba Ratowników Medycznych
Krajowa Izba Fizjoterapeutów
Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych
Naczelna Izba Aptekarska
Ogólnopolski Związek Zawodowy Psychologów
Międzynarodowe Stowarzyszenie Studentów Medycyny IFMSA-Poland

List intencyjny (z dn. 10 maja 2025 r.)

Szanowni Państwo!

Serdecznie witamy Państwa na Marszu Milczenia, części akcji Medycy przeciw Nienawiści. Z uwagi na formę i okoliczności wydarzenia nie będzie tu hucznych przemów, a jedynie ten list, który odczytam Państwu w imieniu Komitetu Organizacyjnego Marszu.

12 dni temu całym środowiskiem medycznym wstrząsnęła informacja o śmierci lekarza, Tomasza Soleckiego, brutalnie zamordowanego podczas wykonywania swojej pracy w szpitalu uniwersyteckim w Krakowie. Nie jest to jednak jedyny taki akt agresji wobec personelu medycznego. Cztery miesiące temu podczas pracy w Siedlcach zginął również ratownik medyczny śmiertelnie ugodzony nożem w klatkę piersiową. W ostatnich dniach media wypełniały informacje o innych atakach na personel medyczny – brutalne pobicie pielęgniarki w Pruszkowie 1 maja, tej samej nocy pobito dwóch ratowników medycznych w Łukowie, 2 maja w Gdyni pobito ordynatora SOR-u. Takich sytuacji jest wiele, większość z nas doświadcza agresji w swojej pracy. Akty agresji zdarzają się również wobec przedstawicieli zawodów niemedycznych zajmujących się udzielaniem pomocy obywatelom. Co również było dla nas szokujące to nienawistne komentarze od których roi się w sieci, niektóre z nich są wręcz pochwalne wobec przemocy.

Sprzeciw wobec wspomnianych zjawisk i wydarzeń wybrzmiewa poza personelem medycznym. Dziś maszerują z nami również przedstawiciele środowisk akademickich od środy pogrążeni w żałobie po brutalnym morderstwie pracownicy Uniwersytetu Warszawskiego. Łączymy się w bólu z Wami i z bliskimi zmarłej.

I z tych przyczyn tu dziś jesteśmy. W hołdzie wobec zabitych kolegów i w żałobie po ich śmierci, w sprzeciwie wobec agresji, przemocy i nienawiści, w geście solidarności z ofiarom i ich rodzinami, w imię bezpieczeństwa nas i naszych bliskich w placówkach ochrony zdrowia oraz jako wyraz idealistycznej nadziei na lepsze jutro, jutro gdzie jest wzajemny szacunek i zrozumienie.

Należy podkreślić, że jako personel medyczny codziennie spotykający się w swojej pracy z patologiami publicznego systemu ochrony zdrowia w pełni rozumiemy emocje pacjentów. Stan opieki zdrowotnej jest tragiczny, a pacjenci wpuszczani są w niego bez wsparcia niczym w zawiły labirynt gdzie odbijają się od drzwi do drzwi szukając pomocy. Rozumiemy że to generuje frustracje i złość. Jednak to nie my odpowiadamy za zarządzanie i aktualny kształt systemu, bo ta odpowiedzialność ciąży na politykach. Choć każdy z nas ma prawo do emocji, to nie pozwólmy stawiać się przeciw sobie i budować mur między medykami, a pacjentami. Na tym stracimy wszyscy, a nikt z nas nie może sobie na to pozwolić.

Cztery dni temu tysiące medyków wyszło przed setki szpitali, pokazaliśmy wówczas skalę targających nami emocji. Trzy dni temu odbył się pogrzeb doktora, na którym obecnych było tysiące osób i tysiące oczu uroniła nad nim łzę. Dziś my – wszyscy uczestnicy marszu – stanowimy reprezentację wszystkich pracowników medycznych i jako ta reprezentacja w milczeniu przejdziemy pod Ministerstwo Zdrowia by przekazać Pani Minister Izabeli Leszczynie nasze postulaty mające na celu poprawę bezpieczeństwa personelu medycznego. Oczekujemy rozwiązań systemowych wypracowanych przez ekspertów z udziałem przedstawicieli wszystkich zawodów medycznych. Nie chcemy fikcji. Wiemy, że bezpieczeństwa nie stworzymy jednym przyciskiem czy jedną ustawą. Postulatów mamy wiele, ale możemy je opisać jako konieczne zmiany w trzech obszarach: po pierwsze realna i skuteczna ochrona prawna personelu medycznego, po drugie stworzenie mechanizmów podnoszących bezpieczeństwo medyków w naszych miejscach pracy oraz po trzecie, w czasach rosnącej dezinformacji ochrona danych osobowych personelu. Ponadto jako szczególny i najważniejszy postulat tego marszu oczekujemy nadania renty dziecku zmarłego lekarza.

Tak więc ruszajmy, niech nasz milczący sprzeciw i nasza niema żałoba poniesie się echem po Warszawie i po całej Polsce.

* pisownia oryginalna