Polska Koalicja Pacjentów Onkologicznych wraz z ekspertami opracowała ?Ścieżkę diagnostyki i leczenia pacjenta z rakiem wątrobowokomórkowym?.
W sześciu prostych krokach opisaliśmy, w jaki sposób powinna wyglądać diagnostyka i leczenie raka wątrobowokomórkowego, na co powinien zwrócić uwagę pacjent oraz o co powinien pytać lekarza na każdym etapie diagnostyki i leczenia ? mówi Aleksandra Rudnicka, rzecznik prasowy Polskiej Koalicji Pacjentów Onkologicznych.
Czego oczekiwaliby pacjenci, jeśli chodzi o poprawę diagnostyki i leczenia raka wątrobowokomórkowego?
Na pewno potrzebna byłaby większa czujność onkologiczna lekarzy rodzinnych, którzy powinni zwracać uwagę na takie objawy jak częste biegunki, bóle brzucha i informowali pacjentów o potrzebie wykonywania badań diagnostycznych w kierunku zakażenia WZW typu C. Jeśli chodzi o pacjentów z już zdiagnozowaną marskością wątroby lub rakiem wątrobowokomórkowym, to należałoby rozwinąć system współpracy gastrologów i hepatologów z onkologami. To bardzo ważne, ponieważ w większości ośrodków onkologicznych nie leczy się marskości wątroby, a pacjent z rakiem wątrobowokomórkowym wymaga wielospecjalistycznej opieki zespołu złożonego z lekarzy różnych specjalności: chirurga, gastroenterologa, hepatologa, onkologa, radiologa interwencyjnego i transplantologa, a także wsparcia dietetyka i psychoonkologa.
Choć w większości przypadków rak wątroby jest wykrywany w zaawansowanym stadium, to niestety, możliwość leczenia nowoczesnymi lekami jest w Polsce bardzo ograniczona. W pierwszej linii jest dostępny tylko jeden lek, w bardzo ograniczonym zakresie. Brakuje również leczenia w drugiej linii. Obecna sytuacja z dostępem do nowoczesnego leczenia jest źródłem frustracji lekarzy zajmujących się leczeniem pacjentów z rakiem wątrobowokomórkowym.
Polska Koalicja Pacjentów Onkologicznych wraz z ekspertami opracowała ?Ścieżkę diagnostyki i leczenia pacjenta z rakiem wątrobowokomórkowym? ? swego rodzaju przewodnik dla pacjentów. Jaka jest najlepsza ścieżka dla chorych?
W sześciu prostych krokach opisaliśmy, w jaki sposób powinna wyglądać diagnostyka i leczenie, na co powinien zwrócić uwagę pacjent oraz o co powinien pytać lekarza na każdym etapie diagnostyki i leczenia.
Krok 1 to objawy. Mówimy, że pacjent nie może dać się nowotworowi zwieść: na początkowym etapie rozwoju rak wątrobowokomórkowy rozwija się bezobjawowo lub daje objawy nieswoiste, jak pobolewanie nadbrzusza, uczucie ciężkości w górnej części brzucha, wzdęcia, uczucie zmęczenia i osłabienia. Nasilenie tych objawów powinno być sygnałem do uważnej obserwacji organizmu, a szczególną czujność onkologiczną powinny zachować osoby z marskością wątroby. Krok 2 to podejrzenie raka wątroby: konieczna jest wizyta u lekarza medycyny rodzinnej, który powinien uważnie zbadać pacjenta, ew. zalecić badania laboratoryjne, w tym test krwi na obecność alfa-fetoproteiny (AFP) oraz USG jamy brzusznej. Krok 3 to wizyta u specjalisty i diagnostyka wstępna, w tym badania obrazowe.
Krok 4 to diagnostyka pogłębiona, mająca na celu potwierdzenie rozpoznania i określenie stopnia zaawansowana nowotworu. Krok 5 to leczenie i wybór jego opcji. Tu zwracamy szczególną uwagę na to, że decyzja o wyborze leczenia powinna być podejmowana przy udziale wielospecjalistycznego konsylium oraz pacjenta, który ma prawo zapytać, czy są dostępne inne terapie, które można u niego zastosować. Krok 6 to wsparcie i pomoc w leczeniu. Pacjent powinien móc skorzystać z porad psychoonkologa, dietetyka klinicznego, specjalisty rehabilitacji. Zwracamy uwagę, jak ważne jest wsparcie rodziny, ale też innych pacjentów. Zachęcamy do zapoznania się ze stroną pkopo.pl i portalem dla pacjentów onkologicznych glospacjenta. pl. Informacje o dostępie do terapii i placówkach leczących raka można otrzymać pod numerem 668 499 064. Informujemy też pacjentów, że w razie potrzeby mogą skorzystać z pomocy materialnej np. na zakup leków czy rehabilitację w ramach Programu OnkoFundusz (onkofundusz.pl) ? programu wsparcia pacjentów onkologicznych, prowadzącego zbiórki na rzecz pacjentów osób z chorobą nowotworową.
