Sesja dermatologiczna prof. Ireny Waleckiej podczas II Konferencji „Medycyna z Diamentami”
HS – hidradenitis suppurativa, trądzik odwrócony określany też jako zapalenie gruczołów apokrynowych, trądzik ektopowy, to jedna z najcięższych chorób skóry o podłożu autoimmunologicznym, choroba przewlekła i nawrotowa (do nawrotów może dojść już po 3–6 miesiącach). Charakterystyczne dla niej jest pojawianie się guzów skórno-podskórnych, głównie w pachwinach, na genitaliach, w okolicy okołoodbytniczej, na wewnętrznej stronie ud. Mogą być one bardzo bolesne, a kiedy wydostają się na zewnątrz, wypływa z nich ropa. I choć są łatwe do rozpoznania, zanim zostanie postawiona prawidłowa diagnoza, upływa od 7 do 10 lat. Chorzy zataczają koło, szukając pomocy u różnych specjalistów – chirurgów, urologów, ginekologów czy wreszcie dermatologów. Niektórzy odwiedzą nawet i 10 specjalistów, zanim trafią na takiego, przede wszystkim właśnie dermatologa, który postawi właściwe rozpoznanie.
Nie jest to choroba tylko skóry; mogą z nią współistnieć takie choroby jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby zapalne jelit, reumatyczne. HS najczęściej ujawnia się po okresie dojrzewania. Dotyczy ok. 4 proc. populacji, częściej chorują kobiety. Nową podgrupę chorych stanowią pacjenci z łuszczycą.
Wielu chorych, bo aż ponad 80 proc. w wyniku choroby cierpi na depresję. Jest to bowiem choroba stygmatyzująca, chorzy izolują się, rezygnują z wykonywania ról społecznych, wstydzą się zmian skórnych.
Wśród możliwych przyczyn HS wymienia się czynniki genetyczne (ok. 30–40 proc. przypadków), ale też środowiskowe: głównie palenie papierosów, picie alkoholu, otyłość. Do HS mogą się przyczyniać zaburzenia hormonalne, immunologiczne. Brak jest jednak markerów laboratoryjnych, które mogłoby wskazywać na to schorzenie. Jedną ze wskazówek może stanowić wysokie OB. Do rozpoznania wykorzystuje się USG skóry.
W leczeniu stosuje się wiele metod – chirurgiczne lub laserowe wycinanie zmian, antybiotykoterapię oraz w cięższych przypadkach leczenie biologiczne. Decyzję o tym, jak długo ma być prowadzone leczenie, podejmuje lekarz. Bardzo ważna jest również modyfikacja stylu życia. Obecnie w badaniach klinicznych znajdują się nowe cząsteczki.
