Więcej

    Radość wspólnej pracy

    Nie wiem, czy dr Ewa Chlebus wraz z dr. Piotrem Kropidłowskim, tworząc zalążek Kapituły Nagrody Zaufania piętnaście lat temu, wierzyli, że stanie się ona najbardziej konsekwentną i liczną grupą liderów opinii w polskiej ochronie zdrowia.

    Wielopokoleniowość i różnorodność specjalizacji medycznych reprezentowanych w Kapitule, wsparta doświadczeniami społeczników, i brak strachu czy konformizmu, to cechy rzadko spotykane w ciałach kolegialnych. Od drugiego spotkania Kapituły, bo na pierwszym zjadła mnie trema, postanowiliśmy sięgać horyzontów, które dla nas samych w życiu codziennym były niewyobrażalne. To się udało i każdy z nas ma wielką osobistą satysfakcję, a osoby, które co rok zapraszamy do swojego grona, dołączają do nas, mimo licznych obowiązków.

    Myślę, że naczelnym hasłem Kapituły jest słowo „zróbmy”, a kodeksem postępowania – solidarność i uczciwość wobec siebie.

    Zróbmy! „Nie ma w Polsce organizacji pacjentów, a już mamy rok 2003. Pokażmy na przykładzie jednej, co może taka reprezentacja osiągnąć”. Ilu ludzi dobrej woli zaangażowało się w budowę Centrum Edukacyjno-Terapeutycznego Amazonek, to tylko wiedzą ci, którzy doprowadzili do jego otwarcia. Kto z nas przewidział, że ten żywy pomnik inicjatyw Kapituły Nagrody Zaufania będą odwiedzać pierwsze damy z tylu krajów?

    Zawsze najmniej emocji na zebraniach budziło pytanie: „Któremu krajowi potrzebna jest w tym roku Nagroda Międzynarodowa? Komu pomóc, komu podziękować, na kogo zwrócić uwagę?”. Propozycja z reguły była jedna, np.: „Wygląda na to, że najbardziej jesteśmy potrzebni na Białorusi. Czy mamy tam kontakty? Nie? Poszukajmy”. Znajdowaliśmy, organizowaliśmy stypendia, staże, kontakty dyplomatyczne.

    Myślę, że żałujemy zamknięcia etapu dyplomacji zdrowotnej (2006-2014) – zbyt często wspominamy wizyty w Kijowie i Parlamencie w Tbilisi, gdzie mówiliśmy o konieczności wprowadzenia recept na leki psychotropowe, co nastąpiło później. Polskie MSZ nadal nie docenia siły tego narzędzia.

    Gdyby ktoś popatrzył uważnie na listy Laureatów z 15 lat, dostrzegłby w nich myśl przewodnią i żelazną logikę decyzji Kapituły. To czytelne lub symboliczne sygnały wysyłane Polsce i światu, że można coś poprawić, zmienić, kogoś wesprzeć, czemuś pomóc. To cel naszej polityki bez polityki.
    Dziękuję Kapitule Nagrody za radość wspólnej pracy.

    Paweł Kruś, przewodniczący Kapituły

    Poprzedni artykułSpełnione marzenia
    Następny artykułPaweł Kruś

    Więcej od autora

    Paweł Kruś
    Paweł Kruś
    Wydawca Świata Lekarza i specjalistycznych portali dla lekarzy. Organizator debat, konferencji i krajowych oraz międzynarodowych akcji profilaktycznych (m.in. badań poziomu hemoglobiny glikowanej i poziomu cholesterolu u dzieci). Przewodniczący Kapituły Nagrody Zaufania „Złoty OTIS”. Dziennikarz medyczny, laureat m.in. Nagrody dr. Władysława Biegańskiego, wyróżnienia Nagrody Św. Kamila i tytułu „Zasłużonemu - Polskie Towarzystwo Lekarskie” oraz medalu Stowarzyszenia Dziennikarzy Ukrainy i Ukraińskiego Stowarzyszenia Diabetyków.

    Podobne artykuły

    ŚWIAT LEKARZA 3Dspot_img

    Najnowsze artykuły

    Koniec roku szkolnego. Zbadaj wzrok dziecka

    Końcówka czerwca to dla dzieci koniec roku szkolnego i długo wyczekiwany początek wakacji. Zanim jednak na dobre rozpoczniemy błogie lenistwo, warto sprawdzić kondycję wzroku...

    Koncert i aukcja na rzecz II Stypendium Naukowego

    „Świat Lekarza” i Nagroda Zaufania Złoty OTIS zapraszają na koncert MUZYCZNE SPOTKANIA MISTRZÓW MEDYCYNY. Spotykamy się w zabytkowym pałacyku, by posłuchać pięknej muzyki, pośpiewać i...

    Murale – pogromcy smogu

    Od kilku lat w polskich miastach coraz częściej na szarych kamienicach i blokach pojawiają się wielkoformatowe malowidła ścienne. Okazuje się, że kolorowe murale nie...

    Chcesz być na bieżąco z informacjami ze świata medycyny?

    Zaprenumeruj bezpłatnie ŚWIAT LEKARZA 3D